AUDOM FANCLUB

เดี่ยว8 Live in USA

2009-08-27T00:48:00.000-07:00

Udom เดี่ยว 8 Live in USA

2009-08-27T00:29:00.000-07:00

ความโดดเด่นของมหานครนิวยอร์ก ผสมผสาน ความอลังการของสถานที่อย่าง Manhattan Center และศิลปินเด็ดๆ อย่าง โน้ส อุดม แต้พานิช (เดี่ยวแปด) มารวมตัวกันอย่างdelicious(ดิ-ลิช-เชิส )

ครั้งนี้เขาไม่ได้มาคนเดียว พาพวกพ้องอย่างวงสินเจริญ และปั่น ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้วมาด้วย ทำให้งานเดี่ยว(แปด)เมื่อวันที่ 16 สิงหาที่ผ่านมา ประสบความสำเร็จอย่างสวยงาม ด้วยจำนวนผู้ชมพันกว่าคนทั่วทุกทิศอย่างBoston, Chicago,New Jersy,Washington DCหรือแม้แต่ไกลอย่างFloridaก็ยังมา

งานนี้คนไทยตั้งใจไปรอคิวก่อนเข้างานกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่งประตูเปิดตั้งแต่บ่ายสาม แม้แดดจะร้อนแค่ไหนก็รอกัน เพราะใครมาก่อนก็ได้ก่อน โดยก่อนเริ่มงานนั้นเขามีอาหารการกินให้ได้รองท้องกันก่อนด้วย ไม่ว่าจะเป็นไส้กรอกอีสาน ส้มตำ ขนมไทย ผลไม้หลากหลาย เหมือนว่าเป็นThai cafeteriaขนาดๆย่อมในManhattan Center

เมื่อได้เวลาห้าโมงเย็นพิธีกรท้องถิ่นก็ขึ้นมาเปิดงานแบบเป็นกันเอง สบายๆสไตล์วัยรุ่นนิวยอร์กเกอร์ หลังจากนั้นไม่นานงานก็ประเดิมด้วย วงสินเจริญ บราเธอร์ส พร้อมกับเครื่องดนตรีที่หลากหลาย ทำให้บทเพลงดาวล้อมเดือน ของครูเอื้อ สุนทรสนาน ในเวอร์ชั่นนี้มีกลิ่นไอที่อบอุ่น ละมุนละไมไพเราะไปอีกแบบ สลับกับการทำหน้าที่พิธีกรในแบบฉบับของพวกเขาจนมี วลีเด็ดอย่าง "Delicious"มาให้แซวกันทั้งงาน

นอกจากนั้น "เบิ้น"พี่คนกลางเขาออกมาเล่นโซปราโน ทักทายคนไปรอบงาน พี่คนโต อย่าง"บอม"ไม่ยอมแพ้โซโล กีต้าร์เด็ดๆให้ฟังกันด้วย และไม่พลาดที่จะเล่นเพลงฮิตอย่าง โอ้ย โอ้ย ต้นฉบับแจ้ ดนุพลและตบท้ายด้วยเพลงในอัลบั้มล่าสุดของพวกเขา ."รักแท้" แล้วหลังจากนั้นในชั่วโมงที่สองของงานก็ส่งต่อให้ปั่น ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว ได้โชว์น้ำเสียงที่ไพเราะ แสนโรแมนติก ในบทเพลงที่เป็นอมตะ ฟังได้ตลอดกาลอย่างเพลง"บอกรัก" "รักนิรันดร์" และ"(A Tu CorazOn)สู่กลางใจเธอ" พร้อมทั้งยังมีเพลงแทงข้างหลัง ทะลุหัวใจ ในแบบปั่นๆมาร้องให้ฟังกันด้วย งานนี้คนดูแซวว่า ไม่รู้ว่าเพลง หรือศิลปิน ที่antiqueกว่ากัน

และแล้วเวลาทุ่มครึ่ง ก็เป็นเวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง โน้ส อุดม ออกมาในชุดขาว หล่อ เนี้ยบ ตั้งแต่หัวจดเท้า ไม่มีที่ติ บรรดาผู้ชม กรี๊ดต้อนรับอย่างยาวนาน ประหนึ่งไม่ได้ดูมโหรสพดีๆมานานนับปี โน้ส มาหนนี้หอบมุขใหม่ๆ Thailand Onlyมาเพียบ ขำกันตลอดสามชั่วโมงกว่าๆ งานนี้แถมกันจนหยดสุดท้าย ทั้งร้องทั้งฉ่อย ทำเอาคนอึ้งกันไป สำหรับความสามารถของเขา โน้ส อุดม แต้พานิช ต้นแบบThai Stand Up Comedy ก่อนจบงานโน้ส ได้แจกของที่ระลึกเป็นตุ๊กตาแบบโน้สๆ ให้คนดูได้เซอร์ไพส์กันก่อนกลับบ้านด้วย แถมงานนี้โรงละครปิดแล้ว โน้ส ยังไม่วายออกมาทักทาย แฟนๆกันถึงข้างนอก แหม งานนี้บอกได้คำเดียวว่ากันเองสุดๆ ใครไม่ไปเสียดายแบบแย่เพราะได้ดูเดี่ยวแปด ก่อนใครในโลกเชียวนะคุณ

รายงานโดย: อารียา แดงทองดี

สัมภาษณ์ฮาเฮ “โน้ต อุดม แต้พานิช”

2009-08-26T23:24:00.000-07:00

สัมภาษณ์ฮาเฮ “โน้ต อุดม แต้พานิช”

ก่อนขึ้นเวทีแสดง “อุดม ไลฟ์ อิน แอลเอ” ที่ฮอลลีวูดพาลาเดียม ถนนซันเซ็ต ในวันศุกร์ที่ 14 สิงหาคม ”โน๊ต” อุดม แต้พานิช พร้อมทีมงานอันประกอบด้วย “ปั่น” ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว, สามพี่น้อง “สินเจริญ” บอม สุทธิศักดิ์, เบิ้ล ธีรยุทธ และบอย ธนัญชัย และมือกลองฝีมือระดับพระกาฬ “สู” สันต์ชัย กุศลพิศาลสุทธิ์ ได้เดินทางมาที่สถานีไอพีทีวี เพื่อจัดรายการพิเศษ “อุดม ไลฟ์ อินแอลเอ สเปเชียล” แพร่ภาพแบบสดๆ เป็นการประชาสัมพันธ์งาน “เดี่ยวแปด” ในอเมริกาของเขา

และนี่คือเนื้อหาของการพูดคุยระหว่าง โน้ต อุดม กับพิธีกร ที่พอจะมีเหลือสอดแทรกอยู่บ้างระหว่างมุกเรียกเสียงหัวเราะของโน้ต และพี่น้องวงสินเจริญ...

ความเป็นมาของ “อุดม ไลฟ์ อิน แอลเอ”

เนื่องมาจากว่าพวกเราทุกคนล้วนมีหนี้สิน หาเงินจำนวนนั้นไปชำระหนี้ แต่ละคนก็แตกต่างกันไป คนนี้ทำบ้านอยู่ ผ่อนรถ หนี้สินสร้างบ้าน คนนี้ไปซื้อที่ปากช่องไว้ กู้แบงก์ คนนี้ขายกลองอยู่ที่อาร์ซีเอ ปีนี้ดนตรีไม่ค่อยคึกคัก ขายกลองไม่ค่อยได้ ขายได้แต่กลองตีงานบวช ส่วนผมก็.. ถึงแม้จะรวยแล้ว อยากทำทานให้น้องๆ มีรายได้

ชวนพี่ปั่นมาร่วมด้วย เพราะชื่นชมพี่ปั่น

พวกเราไม่มีใครชื่นชมพี่ปั่นเลย (หัวเราะ) ทางฝั่งเขาก็ไม่รู้ ไม่กล้าถามเขา นอนคนละห้อง หิวก็มาขอมาม่าพวกเรากิน ผมก็ไม่ได้ชื่นชมอะไรแกมาก เอาน่า โค้งสุดท้ายแล้ว เปล่าๆ เดี๋ยวแกเสียภาพลักษณ์ รักกันๆ อยู่เมืองไทยเราก็เป็นเพื่อนที่ใช้ชีวิตมาด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน มาแอลเอ ก็อยากให้โชว์มีครบรส ไม่ใช่ว่าวงร็อคก็ร็อคอย่างเดียว แล้วพวกคุณป้าจะทำอย่างไร เด็กๆ หนูๆ จะไปทางไหน อันนี้มาปั๊บ พี่ป้าน้าอา พี่- ป้า- น้า- อา คนนี้ (ชี้พี่ปั่น) ได้หมด อกหักรักคุดสมหวังอย่างไร คนนี้ได้หมด ส่วนเด็กๆ น้องๆ วัยรุ่น อุ๊ย เครียดมา อารมณ์ร่าเริง เอ็นท์ไม่ติด แม่ด่า แม่จ๋าอย่าด่าหนูเลย มาทางนี้ได้ ชอบดูอะไรหล่อๆ มีหล่อให้ดู (ชี้เบิ้ล ธีรยุทธ) มีเสน่ห์คนนี้ได้ หรืออยากดูบ้าๆ บอๆ ไร้การศึกษาก็คนนี้ (ชี้บอม สุทธิศักดิ์) มิวสิกเชี่ยน ก็เอามืออาชีพมาเลย”

รูปแบบจากการแสดง เหมือนหรือต่างกับการแสดงที่เมืองไทยไหม

สแตนอัพ คอมเมอดี้ คนอยู่อเมริกาคงรู้ดีว่ามันคือการขึ้นไปพูด เล่าโจ๊ก เอาตัวรอดคนเดียวบนเวที อันนี้จะได้เปรียบกว่าคนเมืองไทย เพราะเราคุ้นเคย ความแตกต่างคือเรื่องราวที่เราได้ประสบพบมาในเมืองต่างๆ ได้มาจากการฟังโน่นนี่ ก็เอามาเล่าให้ฟัง ไม่ได้เล่าเปล่าๆ ด้วย เดี๋ยวจะมีช่วงคนนี้ (พี่ปั่น) ขึ้นโชว์ มีช่วงที่เราทั้งหมดจะมาผสมผสานกัน เรียกว่า มิกซ์ตาวซั่น “ผสมพัน (ธุ์)”

มีเสียงบ่นว่าบัตรแพงมาก

ผมก็ไม่รู้ค่าเงินที่นี่ แต่ต้องเห็นใจ เราแชร์กันเยอะ แค่ค่าตัวพี่ปั่นคนเดียวนี่ แกคิดเป็นเพลงครับ ช่วงอินโทรแกคิดต่างหาก

การมาเล่นนอกประเทศแบบนี้ จะมีมุกท้องถิ่นไหม

เป็นปัญหาเหมือนกัน เขาเรียกว่า อินไซด์โจ๊ก แต่ละท้องถิ่น มีโจ๊กที่เป็นอินไซด์ มีวัฒนธรรมของเขาเอง การบ้านของคอมเมอเดี้ยนก็คือว่า ต้องปรับตัวให้เข้ากับพื้นที่นั้นๆ อย่างที่ซานฟรานฯ เราไปเล่น พวกเราโชคดีไปก่อนประมาณ 4 วัน ผมก็ทำการบ้านไป ดูว่าเมืองเขามีอะไร ใครคนไหน อะไรเกิดขึ้นบ้าง แอลเอนี่ฉุกละหุกนิดนึง เพราะเพิ่งมาถึงกัน แต่ก็พยายามเต็มที่...แต่ผมว่าปัญหาไม่ใช่ว่าเราจะหาอะไรพูด ปัญหาคือเราไม่ควรพูดอะไรมากกว่า เพราะเราไม่รู้ว่าที่นี่ ใครเป็นอย่างไร อย่างพี่ ไปล้อมาก เบื้องหลังพี่อาจมีอิทธิพลอย่างมาก อย่างที่เราคิดไม่ถึง แบบนี้

คาดหวังแค่ไหนกับการแสดงครั้งนี้

ผมพูดตรงๆ ผมเล่นเต็มที่ คนจะมีห้าคนผมก็เล่นเต็มที่

ชอบอเมริกาไหม น่าอยู่ไหม

บางเมือง อย่างที่แอลเอนี่ดูกว้างใหญ่เน๊าะ กว้างใหญ่จังเลย จะไปไหนแต่ละที ถ้าไม่มีรถส่วนตัว เดือดร้อน ซานฟรานฯ นี่ มันจะแพ็กรวมกันนะครับ บรรยากาศจะเย็นตอนเช้า พอสายหน่อยอุ่นๆ บ่ายๆ ร้อนนิดๆ ตอนเย็นกลับมาหนาวอีกแล้ว คือมันครบเครื่องที่นั่น ที่นิวยอร์ค ก็จะแบบจอแจมาก จังหวะเมืองมันเร็วมาก ถ้าให้เลือกตอนนี้ ซานฟรานสบาย คล้ายเชียงใหม่ นิวยอร์คคล้ายกรุงเทพ แอลเอคิดว่าน่าจะเป็นแถวขอนแก่น

..........................

คำคมจากโน๊ต อุดม แต้พานิช

2009-06-15T11:43:00.000-07:00

คำคมจากโน๊ต อุดม

"ความเงียบ..." มันอยู่ในลิฟท์ ขณะเราขึ้นไปกับคนแปลกหน้า มันอยู่ในรถ 2 แถว หลังจากเราสบตากับคนที่นั่งตรงข้ามไป 2-3 ครั้งแล้ว มันอยู่ในโรงหนัง ก่อนหนังตัวอย่างจะมา มันอยู่ใต้ท้องทะเล ขณะเราดำน้ำ มันอยู่ในห้องสมุด มันอยู่หลังเสียงแก้วแตก มันอยู่ในห้องเรียน หลังจากครูถามว่า มีใครสงสัยอะไรมั๊ย มันอยู่ในบ้าน ตอนเราเดินปิดไฟทีละดวง ทีละดวง ก่อนเข้านอน มันอยู่ระหว่างคน 2 คนที่ไม่เข้าใจกัน "ความรัก...คล้ายการลอกหัวหอม ระหว่างลอกหอมทีละชั้น ระหว่างการเรียนรู้กันและกันทีละขั้น เป็นธรรมดาที่ต้องมีน้ำตา วันนี้หัวที่เคยหอมหายไปแล้ว หัวหอมไปไกลแต่น้ำตาทำไมยังอยู่ที่เรา"

"กลิ่นของความรัก ก็เช่นเดียวกับห้องน้ำ เข้าไปแรกๆ จะรู้สึกได้กลิ่น อยู่ในนั้นไปนานๆ จะเคยชิน จนลืมไปว่ามีกลิ่นนั้นอยู่ จนกว่าจะออกมาจากบริเวณนั้น และกลับเข้าไปใหม่ ความรักเหมือนรถเมล์ สายที่ไม่ต้องการจะมาก่อนเสมอ เมื่อไหร่รถสายที่รอจะมาหนอ บางทีมาคนแน่นไม่มีที่ แต่ถ้าอายุมากแล้ว รถเมล์เที่ยวสุดท้าย แน่นก็ต้องขึ้น"

"ถ้าเรารักใครสักคน เราควรเปิดโอกาสให้เค้าทำผิดพลาดหลายๆ ครั้ง เพราะเราเองก็ต้องการโอกาสอย่างนั้นเช่นกัน"

นวัตกรรม ของโน้ส อุดม แต้พานิช

2009-06-14T02:10:00.000-07:00

`๏'เปิดหมวกล้วงชีวิต…คิดแบบ โน้ส-อุดม`๏'

2009-05-29T20:17:00.000-07:00

`๏'เปิดหมวกล้วงชีวิต…คิดแบบ โน้ส-อุดม`๏'

จากผู้ชายรูปร่างหน้าตาธรรมดา ที่มีจมูกรูปชมพู่โดดเด่น กลายเป็นลักษณะเฉพาะตัว ด้วยความเป็นตัวของตัวเอง บวกกับการสั่งสมประสบการณ์อันชาญฉลาด และนำสิ่งที่ถ่ายทอดสร้างมูลค่าเพิ่มในรูปแบบของทอล์กโชว์ ในชื่อ “เดี่ยวไมโครโฟน” ทำรายได้มหาศาล ส่งพาให้ “โน้ต” อุดม แต้พานิช กลายเป็นผู้ทรงอินทธิพลอีกคนหนึ่งของวงการบันเทิง ที่ไม่ว่าจะหยิบจับทำอะไร ก็ดูเหมือนว่าจะประสบความสำเร็จ และเป็นที่ถูกจับตามองทุกครั้งไป

ตัวตนคนแบบ “โน้ต” อุดม

คิดว่าตัวเองเป็นคนแปลกหรือเปล่า

ผมชอบคิดว่าคนอื่นแปลกมากกว่า เพราะนั่งรถตู้ไปทำงานกับคนที่ไม่รู้จัก มีบางคนคุยโทรศัพท์ในรถ เกลียดก็เกลียดแต่ก็ต้องฟังมัน แล้วพอถึงที่ทำงานต้องรอลิฟต์อีก นี่แหละประหลาด แต่ก็เคยเจอรุ่นน้องมาถามเหมือนกัน ว่าพี่โน้ตคิดว่าตัวเองเป็นคนปกติเหรอ ไม่เคยคิดเหรอ ว่าตัวเองประหลาด ปกติผมไม่เคยมองมุมนี้มาก่อนเลย คิดแต่ว่าคนอื่นประหลาดมาตลอด สงสัยเราชินกับตัวเราที่เป็นแบบนี้มั้ง แต่ถ้าวัดจากคนใกล้ๆ ตัว ก็ไม่น่าจะปกตินะ

แท้จริงแล้ว “โน้ต” อุดมเป็นคนอย่างไร

ผมเป็นคนอ่อนไหวง่าย จริงจังกับเรื่องไร้สาระ และรู้ว่าตัวเองชอบอะไร แล้วก็เลือกที่จะใช้ชีวิตแบบที่เราชอบ ซึ่งจริงอยู่มันอาจสูญเสียโอกาสบางอย่าง เราอาจจะไม่มีความมั่นคงทางการเงิน ไม่มีอะไรมาการันตีเงินเดือนในแต่ละเดือน แต่เราก็ต้องยอมรับในสิ่งที่เราเลือก ผมมีวิธีคิดง่ายๆ คือถ้าอยากมีชีวิตที่อิสระก็อย่าไปเป็นหนี้ ไม่บ้าแฟชั่น ฉะนั้นไม่ว่าปีนี้แฟชั่นอะไรมาก็ทำอะไรผมไม่ได้ ผมก็จะอยู่เชยๆ ของผมแบบนี้แหละ

เป็นคนมีโลกส่วนตัวสูงหรือเปล่า

เห็นเขาว่าอย่างนั้นนะ แต่ผมกลับคิดว่าเป็นโลกปกติ เพราะคนทุกคนก็ต้องมีพื้นที่ของตัวเอง แล้วค่อยมีสะพานเชื่อมหากันบ้าง แต่ไม่ต้องมาอยู่แบบเบียดๆ กัน ยอมรับเป็นคนไม่ค่อยเปิดให้ใครเข้ามาง่ายๆ ผมมีเพื่อนเยอะ แต่เพื่อนสนิทน้อยมาก เนื่องจากปิดตัวเอง กว่าจะเปิดใจให้ใครเข้ามาในเส้นรัศมีต้องใช้เวลานานเลยแหละ

ทำไมถึงเปิดรับคนยาก

ความจริงผมไม่ได้เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เกิดหรอก แต่เป็นตอนเข้าวงการ ในชีวิตโดนคนสนิททำให้เจ็บซ้ำน้ำใจ ไม่ว่าจะเรื่องเงิน คนรัก ที่โดนทิ่มแทงข้างหลัง เลยทำให้เราเป็นคนกลัวคน ดังนั้นวิธีปลอดภัยที่สุด ในเมื่อคนเป็นตัวปัญหาก็อย่าไปยุ่งกับคน คนเยอะเรื่องเยอะ เลยทำตัวให้ห่างๆ คน แต่ทุกวันนี้ดีขึ้นเยอะ แง้มให้คนเข้ามาบ้าง แต่ไม่ได้เปิดอ้าซ่า

ที่เป็นแบบนี้อยากทำตัวโดดเด่นหรือเปล่า

ประการแรก ไม่ได้คิดว่าจะทำตัวแตกต่างจากคนอื่นเลย ไม่ได้อยากเป็นเด็กแนว หรือว่าต้องคิดต่างคนอื่น อันนี้ไม่มีในหัว แค่รู้ว่าตัวเองชอบแบบนี้ ชอบอิสระในการใช้ชีวิตแบบนี้ ที่ได้ทำอะไรตามใจ ซึ่งก็หานิยามไม่ได้หรอกว่ามันคืออะไร

กว่าจะมาเป็น “โน้ต” อุดม

อะไรในตัว “โน้ต” อุดม ที่ทำให้คนชอบ

ผมถือว่าเป็นบุญมากที่คนเกิดชอบงานของผม เคยมีคนมาพูดกับผม ว่าพี่โน้ตเป็นคนโชคดีนะ ที่ได้ทำในสิ่งที่ชอบแล้วได้ตังค์ด้วย รู้มั้ยมันไม่ได้เป็นกันได้ทุกคนนะ เออ…ผมก็กลับมาคิดว่าจริง เพราะงานที่ทำอยู่ทุกวันนี้ คือสิ่งที่ชอบทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นวาดรูป เขียนหนังสือ และเดี่ยวฯ นี่รักเลย เป็นสิ่งที่ทำได้ถนัดเลย ได้เล่าเรื่องที่ไปเจอมา แล้วเห็นคนขำไปกับมุกของเรา

ถ้าวันหนึ่งแสดงเดี่ยวฯ แล้วคนไม่ขำกับสิ่งที่เล่าจะทำอย่างไร

นั่นน่ะสิ…ไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อนเลย แต่ก็คงเหมือนโดนธรณีสูบมั้ง ผมคิดว่าผมน่าจะรู้ตัวเร็วนะ เพราะถ้าคนไม่ขำกับเรื่องที่ผมเล่า ผมคงไม่ดันทุรังทำต่อไปหรอก เมื่อถึงเวลานั้นผมคงรู้ตัว คนเรามันจะมีสัญชาตญาณบางอย่างบอกอยู่ ก็คงจะกันตัวเองไปทำอย่างอื่นแทน ผมไม่อายทำกินไม่หมิ่นเงินน้อย เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ได้ ไม่จำเป็นจะต้องทำเดี่ยวฯ อย่างเดียว แต่ก็ขอทำเดี่ยวฯ 8 อีกสักทีก่อนนะ

ทำไมเดี่ยวไมโครโฟนต้องล้อการเมืองทุกครั้ง

การเมืองสำหรับผมมันก็เหมือนมวยปล้ำ ที่ไม่ได้ต่อสู้กันจริงๆ มันเป็นละคร ต่อยไม่ถูกกันด้วยซ้ำ แต่คนดันเคลิ้มไปจริงๆ กับมัน ฉะนั้นผมจึงไม่รู้สึกตื่นเต้นมากเวลาใครได้เข็มขัด

คิดว่าที่มายืนอยู่ตรงนี้เป็นเพราะพรสวรร์ หรือพรแสวง

ความขยันของผมนี่แหละ ที่ได้พาสิ่งต่างๆ ให้มันเกิดขึ้นกับตัวเองจนมาถึงทุกวันนี้ ในสมัยแรกที่ทำเดี่ยวก็เคยมีไปเล่นแล้วคนไม่ขำเหมือนกัน เลยทำให้เราได้เรียนรู้ศาสตร์แขนงนี้ ได้เรียนรู้จากความผิดพลาด สิ่งเหล่านั้นมันช่วยขัดเกลา ผมไม่ได้เป็นคนเล่าอะไรแล้วตลกทุกเรื่องหรอก ไม่ได้เป็นคนมหัศจรรย์ขนาดนั้น แต่ชอบหาประสบการณ์ ซึ่งประสบการณ์ก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่ผิดพลาด แค่พลาดน้อยกว่าคนไม่มีก็เท่านั้นเอง

งานเขียนหนังสือจะออกเมื่อไร

อยากออกเหมือนกัน ใจน่ะอยากเขียนแต่สังขารไม่เอื้อ สายตาไม่ค่อยไหว และไม่โกรธด้วยที่ถูกเรียกว่างานเขียนของผมเป็นขยะวรรณกรรม เพราะจริงๆ ไดอารี่มันเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา แต่ละวันที่ผ่านมามันก็คือขยะ และผมก็เป็นคนขายขยะที่เก็บเอาเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาใช้ใหม่ ยอมรับเมื่อ 10 ปีก่อนโดนว่าอย่างนี้แล้วมีน้อยใจเหมือนกันนะ ซึ่งตั้งใจเอาไว้ ว่างานหนังสือของผม ถ้าเขียนเสร็จก็จะออกทันที เนื่องจากงานเขียนของผมมันได้เป็นต้นกำเนิดของการทำเดี่ยวไมโครโฟน

อาชีพจริงๆ ของ “โน้ต” อุดม คืออะไร

ไม่รู้เหมือนกัน แต่เวลาไปต่างประเทศ ไปโรงพยาบาลแล้วโดนให้กรอกอาชีพ ก็จะบอกไปว่าขายบริการ

นักวางแผนการตลาดให้ตัวเอง

เป็นคนสร้างมูลค่าเพิ่มให้ตัวเองเก่ง
มีคนเขาวิจารณ์มาเหมือนกัน ว่าพี่โน้ตเก่งการตลาดหายไปแล้ว รู้จังหวะการปรากฏตัว มีหมอดูหรือเปล่า ผมไม่เคยมีอะไรเลย และไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งขนาดนั้นหรอก ใช้สัญชาตญาณล้วนๆ เราไม่เคยเรียนการตลาดมา ไม่ได้วางแผนอะไรเลย ก็ทำกันแบบบ้านๆ นี่แหละ

อย่างเดี่ยวฯ คิดอยากทำตอนไหนมีเรื่องเล่าอยากเล่าแล้วก็ทำเลย และไม่เคยไปเรียนที่โรงเรียนทำเดี่ยวไมโครโฟนที่ไหนเลย อยากเรียนเหมือนกันนะ แต่ไม่มีโรงเรียนสอนจะไปเรียนต่างประเทศ ภาษาอังกฤษก็ไม่เก่ง ทุกวันนี้เรียนรู้จากความผิดพลาด โดยใช้ปัญญามากำกับ อย่างตอนที่ออกจากยุทธการขยับเหงือกใหม่ๆ แล้วมาทำเดี่ยวฯ ก็ล้มลุกคุกคลานเหมือนกัน แต่จะถอยหลังก็ไม่ได้ เพราะทุบหม้อข้าวตัวเองมาแล้ว ช่วงแรกๆ เคยมีขึ้นไปเล่าอะไรแล้วคนไม่ขำเหมือนกัน ความเจ็บปวดมันมีนะ ซึ่งเราก็ต้องรับหมดแหละ

ไม่หล่อแต่ได้เป็นพระเอก

หัวเราะ…นั่นน่ะสิ ทุกวันนี้ดูโปสเตอร์รูปตัวเองติดข้างหลังบ้าน ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นพระเอกได้ยังไงเหมือนกัน ส่วนประเด็นการเลือกบทหนังนั้น ใครก็ต้องเลือกบท ผมไม่ได้เป็นนักแสดงฮอลลีวู้ดที่จะเล่นได้ทุกบทบาท

ความฝันสูงสุดอยากทำอะไร

อยากเห็นตัวเองนั่งอยู่บ้านที่เชียงใหม่อากาศโปร่งๆ แล้วผมนั่งวาดรูปอยู่ มีหมาสักตัวหนึ่ง มีเสียงเพลงวิทยุเอเอ็ม หรือเอฟเอ็มก็ได้ ส่วนเหตุผลที่ชอบที่นั่นเป็นเพราะจังหวะชีวิตมันตรงกับผมดี ผมไม่รู้หรอกนะ ว่าเรียกจังหวะอะไรเป็นจังหวะอะไร เป็นจังหวะต๊ะต๊อนย่อนมั้ง อยู่กรุงเทพฯ มันก็เร็วไป อุปมาถ้าเป็นคู่เต้นรำเขาก็เต้นเหยียบเท้าผม แต่เชียงใหม่เข้ากันได้พอดี และไม่ว่าที่กรุงเทพฯ มีอะไรเชียงใหม่ก็มีอย่างนั้น แต่ที่เข้ามากรุงเทพฯ เนื่องจากงานมันอยู่ที่นี่ และแม่ก็อยู่ที่กรุงเทพฯ ด้วย เลยไปๆ มาๆ แต่สุดท้ายบั้นปลายผมก็อยากไปใช้ชีวิต และไปตายที่เชียงใหม่แน่ๆ เคยชวนให้แม่ไปอยู่ที่นั่นเหมือนกัน แต่ท่านไม่ไปบอกว่าเพื่อนอยู่ที่นี่ ก็เลยตามใจเพราะแม่ทั้งคน

ทุกวันนี้มองว่าตัวเองดังหรือเปล่า

จะไปกล้าตอบได้ไง ผมรู้สึกว่าตัวเองดังตอนอยู่ยุทธการขยับเหงือก จากเด็กต่างจังหวัดคนหนึ่ง เป็นตัวประกอบ แล้วมาทำพิธีกรก็กลายเป็นที่รู้จักมีคนทัก ส่วนทุกวันนี้ที่เป็นอยู่มันเป็นอะไรที่เกินคาดคิดเยอะ

กับหนังเรื่องล่าสุด “อีติ๋มตายแน่” นอกจากแสดงแล้ว ได้เขียนบทเองด้วย

เป็นการเขียนบทหนังครั้งแรก ความจริงแล้ว จะทำหนังร่วมกับต้อม (ยุทธเลิศ สิปปภาค) ตั้งแต่ 3 ปีที่แล้ว แต่จังหวะเวลาไม่ตรงกัน ตอนนี้ว่าง ต้อมก็เลยมาชวน ตอนแรกก็งงจะทำดีหรือไม่ สุดท้ายทำก็ได้ ยอมรับว่ายากกว่าการทำเดี่ยวฯ เนื่องจากหนังจะต้องมีระบบของนายทุนเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่เดี่ยวฯ ทำอิสระ ตามใจเรา

พอจะมีเดี่ยวทีไรจะต้องมีงานหนังควบคู่กันมาทุกครั้ง

ไม่เคยสังเกตตัวเองนะ อาจเป็นช่วงจังหวะเวลาพอดี งงเหมือนกัน ก็มีคนบอกแบบนี้ แต่ผมก็ไม่เคยคิดเรื่องนี้นะ ไม่เคยแพลน ว่ามีเดี่ยวฯ แล้วจะต้องเล่นหรือทำหนัง

“โน้ต” กับความรัก

จะแต่งงานกับ “ปลา” อัจฉรา บุรารักษ์ เจ้าของร้านไอศกรีม “iberry” เมื่อไร

กับปลาก็ดี ถ้าขืนตอบว่าคนนี้ไม่ใช่เขาต้องมาตีกบาลแน่ๆ ส่วนเรื่องแต่งงานเราค่อยเป็นค่อยไป ตอนนี้คบกันมา 3 ปีแล้ว มันได้ผ่านช่วงโปรโมชั่นมาแล้ว คราวนี้เป็นช่วงโทรจริง ก็ต้องดูกัน ว่าอะไรมันจะเกิดขึ้น เนื่องจากมันเป็นช่วงที่ตัวจริงของแต่ละคนออกมาทั้งเราและเขา อันนี้แหละชีวิตจริง ก็ต้องดูกันยาวๆ ไม่เชื่อเสียงเชียร์ให้รีบเเต่ง เพราะคนที่อยู่คือผม ตอนนี้เราดูเขา เขาดูเราไปก่อน

มีภาพหลุดอี๋อ๋อกับสาวอื่นที่ไม่ใช่ “ปลา”

อันนั้นอย่าไปถือสาเลย ถ่ายกันเล่นๆ ถ้าจะเอารูปพวกนั้นมาพูดมีเยอะ เป็นพันๆ รูป แทบทุกวันนี้ไม่ต้องเดือดร้อน ผมเป็นคนเจ้าชู้นะ ไม่ได้หยุด แต่มันจะช้าไปเองเป็นช่วงของผู้ชาย ที่ตอนเริ่มแตกหนุ่ม มันก็จะมีดีกรีของมัน แต่ถึงทุกวันนี้อยากเจ้าชู้ สังขารก็ไม่เอื้อ สามทุ่มก็ง่วงแล้ว จะไปเต้นหลีสาว เพลงก็คนละรุ่น สภาพแวดล้อมจะเป็นตัวขัดเกลาเราไปเอง ตอนนี้จะให้ผมไปมีแฟนเด็ก เราจะคุยกันคนละภาษาโต้ตอบกันไม่รู้เรื่อง

น้อยใจหรือเปล่าโดนว่าขี้เหร่แต่ชอบมีแฟนสวย

(หัวเราะ)…ไม่เลย จะไปรู้สึกอะไร ก็จริงอย่างที่เขาพูด ก็เขาพูดถูกแล้ว ทุกวันนี้ส่องกระจกก็รู้ตัวเองดี ว่าตัวเองเป็นยังไง

เขาแหละ…”โน้ต” อุดม

"สินเจริญ วงแตก" มิวสิก ทอล์กโชว์แบบสามหนุ่ม

2009-05-29T19:35:00.001-07:00

ข่าวจากคมชัดลึก : ถ้าถามถึงครอบครัวหรรษา เจ้าคารม อารมณ์ดี คำตอบที่ได้ต้องยกให้สามหนุ่มบ้าน "สินเจริญ" หรือที่รู้จักกันในนาม "สินเจริญ บราเธอร์ส" และวันนี้พวกเขาทั้งสาม "บอม" สุทธิศักดิ์ "เบิ้ล" ธีรยุทธ "บอย" ธนัญชัย ขอลุกขึ้นมาทำโชว์ตามสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์กับ "มิวสิก ทอล์กโชว์" ที่พวกเขาบอกว่าอาจจะไม่โก้ แต่ขอโชว์ให้มันสุดใจ ใน “สินเจริญ วงแตก” ซึ่งจะมีขึ้นในวันเสาร์ที่ 30 พฤษภาคมนี้ ที่โรงหนังสกาล่า

โดยครั้งนี้จะมีแขกรับเชิญมากหน้าหลายตาที่จะมาเซอร์ไพรส์เต็มเวที ไม่ว่าจะเป็น บิลลี่ โอแกน "จิ๊บ" วสุ แสงสิงแก้ว หมอตุ้ย x-ray "กาละแมร์" พัชรศรี เบญจมาศ อุดม แต้พานิช ที่ไม่เคยไปเป็นแขกรับเชิญให้ใคร รวมถึงพระเอกลูกครึ่งวัยรุ่นที่ฮอตที่สุดของเมืองไทยกับลีลาฮิพฮอพที่ยังขออุบไว้ก่อน
"จากคอนเสิร์ตครั้งแรกเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ผ่านมาถึงวันนี้ มีเพลงและเรื่องราวมากมายที่น่าสนุก น่าสนใจ อยากร้อง อยากเล่าให้คนได้ดู จากดนตรีอะคูสติกแบบสินเจริญ ก้าวเข้ามาเป็นวงดนตรีวงใหญ่แบบเต็มรูปแบบ สีสันของดนตรี เพลงใหม่ที่แต่งขึ้นมา รวมถึงเพลงเก่าที่อยากนำเอามาเล่นใหม่ การแสดงร่วมกับแขกรับเชิญ คนพิเศษหลายคน เป็นสิ่งที่ทำให้โชว์ครั้งนี้เกิดขึ้น" สามหนุ่มช่วยกันเล่าถึงที่มาของมิวสิก ทอล์กโชว์ครั้งนี้
เมื่อถามถึงคอนเซ็ปต์ของมิวสิก ทอล์กโชว์ พวกเขาพูดสั้นๆ ว่า สนุก...มัน...เซอร์ไพรส์ เต็มไปด้วยความสุข รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะจนวงแตก
"คอนเสิร์ตครั้งนี้จะเป็นมิวสิก ทอล์กโชว์แบบสินเจริญ ร้องและเล่นดนตรี สลับกับการพูดคุยแบบทอล์กโชว์ที่จะลื่นไหล กลมกลืนกันไป บนความสนุกของคนดูที่จะได้รับตลอดเวลาการแสดง นอกจากนี้ความพิเศษยังอยู่ที่แขกรับเชิญของเรา ซึ่งเป็นซูเปอร์สตาร์ของเมืองไทย อย่าง "โน้ส" อุดม ที่ไม่เคยขึ้นเวทีเป็นแขกรับเชิญให้ใครมาก่อน แต่จะมาขึ้นคอนเสิร์ตเดี่ยวไมโครโฟนร่วมกับเราเป็นครั้งแรก ที่สำคัญยังเป็นที่ปรึกษาพิเศษที่ใกล้ชิดกับเราตลอดเวลา จึงรับประกันความสนุก ความมันแบบ 1,000%
ยังไม่หมดยังมี กาละแมร์ อดีตรักอันลือลั่นของ บอย สินเจริญ จะหวนกลับมาจุดถ่านไฟเก่าให้คุโชนและเป็นช่วงเวลาแห่งการวงแตกของจริง เพราะบนเวทีคืออดีตรัก แต่ด้านล่างเวทีจะถูกจับตามองโดย "ตุ๊กตา" อินทิรา แดงจำรูญ ต้องคอยลุ้นกันให้ดี รวมถึงการกลับมาของบิลลี่ เข้ม เต็มความร็อกที่ผู้ชมจะได้ทั้งโดด ทั้งเต้น ร่วมตะโกนร้องเพลง แห่งความทรงจำ
นักร้องที่ห่างหายจากเวทีคอนเสิร์ตใหญ่มานาน อย่าง วสุ แสงสิงแก้ว ที่จะกลับมากับบทบาทที่ทุกคนคิดถึงทั้ง ร.ด.เด็กไทยผมเกรียน และ เอลวิส ไม่เคยตาย รวมถึงครั้งแรกบนเวทีคอนเสิร์ตกับการพิสูจน์ สิ่งลี้ลับ เอกซเรย์กันให้เห็นจะจะกับหมอตาทิพย์ชื่อดัง หมอตุ้ย เอกซเรย์"
ในเรื่องของเพลงที่จะนำมาร้อง สามหนุ่มบอกว่าจะได้ดูเพลงใหม่ของสินเจริญที่ไม่เคยเล่นที่ไหนมาก่อน และจะเป็นครั้งแรกที่สินเจริญจะร้องเพลงสากลให้ประสบความสำเร็จซะที และเพลงฮิตของแขกรับเชิญแต่ละคนที่สินเจริญจะร่วมร้องด้วย
"ถึงเวลาที่เราทุกคนจะเรียกร้องความสุขกลับคืนมา สินเจริญวงแตก อยากให้ทุกนาทีในการแสดงเป็นความสุข และความสนุกที่กลับคืนมาให้แก่คนไทย" หนุ่มๆ กล่าวทิ้งท้าย
มิวสิก ทอล์กโชว์ครั้งนี้ จะมีขึ้น 2 รอบ เวลา 14.00 น. และ 19.00 น. บัตรราคา 1,800 บาท 1,500 บาท และ 1,000 บาท จองบัตรได้ที่ไทยทิคเก็ตเมเจอร์ทุกสาขา

ข้อคิดดีๆ จากพี่อุดม แต้พานิช

2009-05-29T00:50:00.000-07:00

ข้อคิดดีๆ จากพี่อุดม

ความรู้มากๆบางที่เหมือนกำแพงอิฐที่เรียงตัวสูง
ความรู้สูงกำแพงสูง ความรู้รอบด้านก็เหมือนกำแพงสูงรอบตัว
บางครั้งมันอาจทำให้มองออกไปไม่เห็นอะไร นอกจากกำแพงที่ตนเองก่อขึ้นมา

กลิ่นของความรักก็เช่นเดียวกับห้องน้ำ เข้าไปแรกจะรู้สึกว่าได้กลิ่น
อยู่ในนั้นนานๆไปจะเคยชิน จนลืมว่ามีกลิ่นนั้นอยู่
จนกว่าจะอกมาจากบริเวณนั้น แล้วกลับเข้าไปใหม่

ถ้าเรารักใครซักคน
เราควรเปิดโอกาสให้เค้าทำผิดพลาดหลายๆครั้ง
เพราะเราเองก็ต้องโอกาสอย่างนั้นเช่นกัน

อย่าบอกเลยว่าเป็นคนดี
ความยิ่งยโส ก็มีอยู่ในคนถ่อมตัว
ครูที่สอนนักเรียน ก็มีความโง่ซ่อนอยู่
ความขลาดกลัว ก็มีอยู่ในนักมวยแชมป์โลก
ความเบื่อหน่าย ก็มีอยู่ในพนักงานต้อนรับที่กระตือรือร้น
ความเห็นแก่ตัว ก็มีอยู่ภายในใจของนักสังคมสงเคราะห์
มันอยู่คู่กัน รอวันปรากฏตัวออกมา
ถ้าสันดานห่วยๆ มันเป็นกระดาษ
เรามีแค่หินทับกระดาคนละก้อน
ลมกิเลศพัดมาก็ขึ้นกับว่า ก้อนหินใครก้อนใหญ่พอ
ที่จะทับมันไว้ไม่ให้ปลิวเพ่นพ่านเท่านั้นเอง

มาอ่านลายมือพี่โน้ส อุดมแต้พานิชกัน

2009-05-29T00:30:00.001-07:00

ลายมือของพี่โน้สอุดม แต้พานิชของพวกเราครับ ลายมืออ่านยากเป็นบ้าเลยครับ หามาได้แค่ 4 ภาพ ครับน่าสนใจเป็นเอกลักษณ์ครับ เห็นปุ๊ปรู้เลย ไม่ต้องมีรูปก็พอดูออกว่าเป็นลายมือของพี่โน้สเรา เอาล่ะมาแปลกันใครแปลได้ช่วยหน่อยละกันครับ

1.2.3.4.

กิจกรรม กลุ่มอุดมแฟนคลับ

2009-05-28T22:15:00.000-07:00

กิจกรรมมีตติ้งของกลุ่มอุดม แฟนคลับครับ (ครั้งที่ 1.75)

ครั้งนี้นัดกันไปกินสุกี้ฮอตพอตกันครับ นัดกันบ่ายโมงแต่ไปกันจริงๆ 10 โมงกว่าคนก็พร้อมกันแล้ว สมาชิกกลุ่มมีกันดังนี้ครับ

ลุงคิงส์
ต้อง
กิ๊ก
สิ
เหมียว
นัท(คนนี้มาหลังสุดเพราะติดธุระ)

เิริ่มต้นครับลุงคิงส์ตื่นมาดูการ์ตูนดาก้อนบอลตอน 8 โมงครึ่งแล้วพี่น้องต้องของเราก็โทรมาชวน

ต้อง : ลุงๆ ว่างหรือเปล่าครับ
ลุงคิงส์ : (งัวเงีย ๆ) อ่อ..ว่างครับว่างๆ..

ต้อง : ไปกรุงเทพกันครับพี่ มีกิ๊ก นัท แล้วก็สิ หลายคนเลย

ลุงคิงส์ : ไปกี่โมงต้อง

ต้อง : เดี๋ยวผมไปรับลุงตอน 9 โมงนะครับ

ลุงคิงส์ : อ่า..โอเค ( เหวย ตูยังไม่ได้อาบน้ำเลย รีบ ๆ ๆ )

8.45 น. เสียงโทรศัพท์ก็ดัง ขึ้น

ต้อง : ลุงๆ ผมมาคอยหน้าบ้านแล้ว..

ลุงคิงส์ : เออๆ เดี๋ยวพี่แต่งตัวแปปนุง ...

และแล้ว 9 โมงเช้าเราก็เดินทางจากศรีราชา ชลบุรี ไปถึง ที่กรุงเทพโดยถามทางสาว กิ๊ก ซึ่งคุณเธอบอกทางได้หลงดีมาก ... เราสองคนก็ถึง บิ๊กซีลาดพร้าวตอน 11.00น.

แต่ว่าเรานัดกันตอนบ่ายโมงนี่หว่า อ้าวมากันเกือบครบแล้วขาดก็แต่ นัทสาวสวยอีกคนที่ติดงานยังมาไม่ถึง เราทั้ง 5 คน ก็เลยไปตามคำชวนของสาวกิ๊กว่าให้ไปหาอะไรทานกันก่อนดีกว่า โดยสาวกิ๊กเธอนำไปร้านอาหารก้ามปู ซึ่งบรรยากาศดีมั่ก..มาก... เราสั่งกาแฟกันคนละแก้วแล้ว ระหว่างรอ..ก็เป็นไปตามรูปครับ

ร้านอาหาร บ้านก้ามปูครับบรรยากาศดีมากๆ

นี่เป็นมุมหนึ่่งตรงใกล้ๆ กับที่พวกเรานั่งกินกาแฟกัน

ระหว่างรอกาแฟมาเสริฟเราก็ถ่ายรูปกันอย่างบ้าคลั่ง

บรรยากาศร้านดีมากครับ กว้างและเหมาะแก่การถ่ายรูป

แต่เอาละเหวยพวกเรา5คนไม่มีใครเอากล้องมาเลย

ก็เลยใช้มือถือถ่ายกันไปพลาง คุยโม้กันไปพลาง

แล้วก็รอจนนัทสาวสวยมาถึง

พระเจ้า..

เธอเอากล้องมาด้วยครับ

เราก็เริ่มถ่ายรูปกันอย่งบ้าคลั่งอีกครั้ง

เราถ่ายรูปโดยทุกๆ มุมเป็นมุมโปรด

ก็มันสวย มันหล่อกันทุกมุมนี่

รูปสวยรูปหล่อถูกใจ

ใครเป็นใครดูกันเอาเอง

ผลงาน อีติ๋มตายแนะ

2009-05-28T21:05:00.001-07:00

ชื่อภาษาไทย : อีติ๋มตายแน่

ชื่อภาษาอังกฤษ :

กำหนดฉาย : 27 ตุลาคม 2008

ประเภทหนัง : Comedy

ผู้กำกับ : ยุทธเลิศ สิปปภาค

บทภาพยนตร์ : อุดม แต้พานิช

ผู้อำนวยการสร้าง : สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ

ควบคุมงานสร้าง : เอมอร ชนะภัย

ลำดับภาพ : ธวัช ศิริพงศ์

กำกับภาพ : ยุคนธร มิ่งมงคล

ออกแบบงานสร้าง : ศรายุทธ์ พุ่มเพรา

ผู้ช่วยศิลปกรรม : คชา เรืองทอง

ออกแบบเสื้อผ้า : ศิริวรรณ ก้านชูช่อ,อโนชา อ่อนวิเวก

นักแสดง : อุดม แต้พานิช ... ไอ้ตึ๋ง , ฟ้าสะท้าน ส.สะพานปลา

ASUKA ... อิเตมิ , อีติ๋ม

คริส หอวัง

เก่ง ชาติชาย งามสรรพ์

เหมี่ยว ปวันรัตน์ นาคสุริยะ

บอมบ์และบอยสินเจริญบราเธอร์ส

สตูดิโอผู้สร้าง : มหาการพิคเจอร์ส

เรื่องย่อ

ตึ๋งนักมวยชกโชว์พัทยา อยากจะเป็นฮีโร่ขึ้นมาอย่างใครเขา

เห็นสะท้านฟ้าเท่ห์เลียนแบบเอา หวังเป็นเป้านำทางสู่ดารา

วันหนึ่งได้พบนางในฝัน อิเตมิคนนั้นที่ใฝ่หา

จู่ๆ เธอก็เดินหลงเข้ามา อยากรู้ว่านี่จริงหรือฝันไป

ฝันหวานไม่นานก็จบ เมื่อเธอพบกับคนที่เด่นกว่า

คนๆนั้นคือฮีโร่ที่ศรัทธา สะท้านฟ้าสะท้านใจทำไงดี

มะขิ่นคนดีอยู่ใกล้ๆ กลับมองข้ามหัวไปได้เสียนี่

กว่าจะรู้ว่าตนมีของดี อาจจะถึงวันที่สายเกินไป

โดย อุดม แต้พานิช

“อีติ๋มตายแน่” ฟังแค่ชื่อก็รับรองว่าติดหู สหมงคลฟิล์มอินเตอร์เนชั่นแนล และมหาการพิคเจอร์สเต็มใจเสนอ ภาพยนตร์โรแมนติคปนขำ จากผลงานการกำกับลำดับที่ 9 (มือปืน/โลก/พระ/จัน, กุมภาพันธ์,บุปผาราตรี,สายล่อฟ้า,บุปผาเฟส2,กระสือวาเลนไทน์,โกยเถอะเกย์,รัก/สาม/เศร้า) ที่กลั่นจากไอเดียของ ยุทธเลิศ สิปปภาค แท็คทีม กับเพื่อนซี้ เดี่ยวไมโครโฟนมือ1 “โน้ส-อุดม แต้พานิช” รับหน้าหน้าที่เขียนบท ภาพยนตร์เป็นเรื่องแรกในชีวิต และเป็นครั้งแรกที่ต้อมยุทธเลิศไม่ได้เขียนบทเพื่อถ่ายทอดสีสันเรื่องราวชีวิต ความรัก ความฝัน ความฮา ของ “ไอ้ตึ๋ง”หรือ “ฟ้าสะท้าน ส.สะพานปลา” นักมวยโชว์ประจำบาร์เบียร์พัทยาชายหนุ่มที่เข็ดขยาดในเรื่องรักจนไม่กล้าริมอบหัวใจให้กับสาวคนไหน จนกระทั่งเกิดอาการรักทิ่มตา (LOVE AT FIRST SIGHT) เพราะดันไปตกหลุมรัก “อิเตมิ”หรือ“อีติ๋ม” (รับบทโดยASUKA นางแบบสาวชาวญี่ปุ่น) นักท่องเที่ยวสาวจากแดนปลาดิบที่มาหลงเสน่ห์เมืองไทยเข้าอย่างจัง ด้วยความน่ารักแสนหวานแถมยังคิกขุอาโนเนะจี๊ดโดนใจ จนงานเข้าซะขนาดนี้ เห็นทีไอ้ตึ๋งต้องลุกขึ้นมารวบรวมแรงฮึดพลังกายพลังใจพิสูจน์ศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้ชายให้สาวเจ้ารู้ว่าเขานี่แหละคือ “ชายหนุ่มที่คู่ควร”

หลังจากบ่มเพาะโปรเจ็คต์มานานกว่า3ปี จน “อีติ๋มตายแน่”เกือบจะกลายมาเป็นโปรเจ็คต์คัมแบ็คของอุดม แต้พานิช บนแผ่นฟิล์มก่อนหน้า “โคตรรักเอ็งเลย”,“เมล์นรกมวยยกล้อ” รวมไปถึงละครเวทีอย่าง “ชายกลาง” และ “เดี่ยว7” และยังเป็นโปรเจ็คต์ที่ “ต้อม ยุทธเลิศ”ตั้งใจกำกับให้สหมงคลฟิล์มก่อน “กระสือวาเลนไทน์”และ “โกยเถอะเกย์” แต่ทุกอย่างมาลงตัวในปีพุทธศักราช2551 ถึงเวลาที่ “อีติ๋มตายแน่”ภาพยนตร์โรแมนติค ใส ๆ ดูแล้วอมยิ้มพิมพ์ใจ น้ำหูน้ำตาไหลด้วยความสนุกสนานจนเกิดอารมณ์เบิกบานจิตสร้างความสมานฉันท์รักใคร่กลมเกลียวแก่กันและของคนในชาติอย่างแน่นอน 9 ต.ค.นี้ทุกโรงภาพยนตร์ แต่ก่อนที่จะไปพบกับตัวเนื้อหาเต็ม ๆ ของภาพยนตร์เรื่อง “อีติ๋มตายแน่” ขยับเข้ามาสัมผัสกับเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยบางส่วนของงานเบื้องหน้าและเบื้องหลังหนังไทยที่ว่ากันว่าน่าจับตาที่สุดแห่งปีเรื่องนี้กันก่อน รับรองว่าแล้วคุณจะติดใจและหลงรักติ๋มเหมือนกับเรา

ผลงาน เมล์นรกหมวยยกล้อ / Bus Lane

2009-05-28T20:07:00.000-07:00

Bus Lane / เมล์นรก หมวยยกล้อ

วันที่เข้าฉาย : 12 เมษายน 2550

แนวหนัง : ตลก

กำกับโดย : เรียว กิตติกร

นักแสดง : เทพ โพธิ์งาม, โน้ส อุดม, เกียรติ กิจเจริญ

ผมชื่อ “โก๋” ( โน้ส-อุดม แต้พานิช ) อาชีพ กระเป๋ารถเมล์ จะเรียกให้หรูดูดีก็คือ พกส. หรือ พนักงานเก็บค่าโดยสาร เส้นทาง “สนามหลวง-รังสิต” วิ่งเส้นทางเดิมทุกวัน ใครอยากเจอไปดักรอขึ้นรถได้ แค่งานโหนรถเมล์ เก็บตังค์ผู้โดยสาร ชีวิตผมก็ครึกครื้นพอแล้ว ยั๊งอุตส่าห์มี “วันสงกรานต์” เทศกาลอยากสาดน้ำ ใครๆ ก็สาดได้ สาดน้ำตำรวจยังไม่โดนจับเลย แล้วก็ชอบสาดกันนัก รถเมล์เนี้ย... แถมเอาแป้งมาปะรถเมล์อีก ผมนะ...ขี้เกียจล้างรถ จริง ๆ

วันสงกรานต์ปีนี้ ... “เฮียหลา” ( เทพ โพธิ์งาม ) ทะเลาะกับกระผมตามปกติ บวกกับโดนรถกระบะคันข้างๆ สาดน้ำอีก เฮียหลา พขร. เลยมีอารมณ์ ซิ่งไม่จอดป้ายที่ผู้โดยสาร “ทรัพย์” ( กิ๊ก-เกียรติ กิจเจริญ) จะต้องลง

คิดดู แค่รถเมล์ไม่จอดป้าย เป็นเรื่องเลยครับท่าน คุณผู้โดยสาร “ทรัพย์” แกปี๊ดขึ้นมาพร้อมด้วยประโยคเด็ด “มึงนึกว่ากูไม่กล้าใช่ไหม ?” ว่าแล้ว ก็ควักปืนมาจี้รถเมล์

แล้วผู้โดยสารคนอื่น ๆ บนรถเมล์ล่ะครับท่าน แต่ละท่านก็มีป้ายรถเมล์ที่ตัวเองจะลงด้วยกันทั้งนั้น เจ๊ผ่อง - แม่ค้าจอมงก ( เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ ) ที่กำลังจะเอาของไปขายตลาดนัดจตุจักร , ดอน ( คมสัน นันทจิต ) หนุ่มหน้าตาหื่นกาม, ปลา ( อริศรา วงษ์ชาลี ) สวยหุ่นดี แต่งตัวโป๊เซ็กซี่

“ติ๊ก” ( อ้น-ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์ ) สาวท้องแก่ กำลังไปโรงพยาบาลมั้ง? มากับผัวขี้บ่น “ซ้ง” (ซ้ง - ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์ ) พูดมากพอกัน , สวย ( อิม-อชิตะ ธนาศาตนันท์ ) สาวตดเหม็น หน้าตาก็ดี แต่ตดเหม็นขนาดนี้ พี่ว่าน้องไปอึ๊เลยดีกว่านะ น้องสวยเขามีสาวทอม ( อัญชนา เพ็ชร์จินดา ) ควงมาเป็นเพื่อนนั่งเบาะหลังอยู่ด้วยกัน

รถเมล์โดนจี้ วิ่งซิ่งขนาดนี้ โทรศัพท์ผมก็ดังไม่หยุด ก็ “น้องหมวย” ( เฟิร์น-พิมพ์ชนก พลบูรณ์ ) แฟนสาวสวย ขาวหมวย น่ารักของผม โทรศัพท์มาจิกตัวผมให้ไปเจอพ่อแม่เธอในวันสงกรานต์ให้ได้ พอบอกไปไม่ได้ รถเมล์โดนจี้อยู่ ก็โกรธจะเป็นจะตาย คิดมากไปถึงไหน ๆ

บนรถเมล์มี หญิงท้องแก่ใกล้คลอด สาวสวยปวดอึ๊สุด ๆ มีผู้โดยสารคนหนึ่งถือปืน อีกคนขับที่ถือพวงมาลัย ( รถ ) ไว้กับผู้โดยสารทั้งหลายที่เอาแต่ร้อง “จอดป้าย ฉันจะลง” ... กระเป๋ารถ ชายไทยธรรมดาอย่างผมจะไปทำอะไรด้ายยยยย....

“เมล์นรก หมวยยกล้อ” จะซิ่งไปถึงปลายทางไหน เรื่องราวจะจบยังไง โก๋จะทำให้รถเมล์จอดได้หรือไม่? จับเบาะนั่งให้มั่น ๆ มาร่วมพิสูจน์ มหัศจรรย์แห่งวันสงกรานต์ ที่คุณจะต้องถามตัวเองว่า “อะไรคือความหมายของการเดินทาง??”

ผลงาน โคตรรักเอ็งเลย

2009-05-28T19:48:00.000-07:00

แนว : รัก / ดราม่า / ตลก

กำหนดฉาย : 27 กรกฎาคม 2549

เลิฟสตอรี่จี๊ดโดนใจ เมื่อ รงค์ (อุดม แต้พานิช) นักเขียนบทตลก กำลังตกที่นั่งลำบากกับอาถรรพณ์ชีวิตคู่ ที่ดูเหมือนจะไร้ปัญหา แต่ทว่ามันมีอยู่จริง เพราะ แดง (วิภา สารสาส) ภรรยาสุดที่รักดันไปเกิดมีกิ๊กกั๊ก ปันใจให้กับหมอตรวจภายใน ที่แสนสุภาพสุดหล่อนามว่า รักษา (อัครา อมาตยกุล)

อันที่จริงจะโทษแดงฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ เพราะว่ารงค์เองก็เปลี่ยนไปเช่นกัน เพราะทั้งคู่แต่งงานกันมานาน เรื่องของความกุ๊กกิ๊กโรแมนติก ก็เริ่มห่างหายไปตามกาลเวลา ทำให้อะไรในชีวิตมันไม่ฟู่ฟ่ากระชุ่มกระชวยเหมือนเดิม ประกอบกับแดงเอง ก็มาถูกใจหมอตรวจมะเร็งปากมดลูกเข้าอีก ถึงใจจะหวั่นไหว เธอก็พยายามตัดใจ เลี่ยงไปตรวจมะเร็งเต้านมตามคลินิก ก็เจ้ากรรมดันเป็นคลินิกของรักษาเข้าอีก ทำเอาแดงเสียการทรงตัวและหัวใจ ไปกับความสุภาพของหมอหนุ่ม แล้วแดงจะทนได้อย่างไร ในขณะเดียวกันกับที่รงค์น้อยผู้น่าสงสาร ต้องหาทางออกโดยพึ่ง ดร.อ่าง ทำเอาแดงน้อยใจสามี จึงเริ่มสานต่อความสัมพันธ์กับรักษา

ดั่งนรกชังหรือสวรรค์แกล้ง รงค์รับรู้ถึงความสัมพันธ์แบบลับๆ ล่อๆ ของเมียเข้าจากไดอารี่เล่มแดง อารมณ์ปรี๊ดส์ขึ้น ผัวเมียเคลียร์กันไม่ลง แดงขับรถออกจากบ้านตกเขาทันที เดือดร้อนถึงปอเต็กตึ๊งที่ต้องตามไปเก็บ รงค์ได้แต่เสียใจ ที่ทำให้เมียต้องจากไป โดยที่ยังไม่ทันได้พูดจากันให้เข้าใจ รงค์อยู่บ้านชักรู้สึกหวั่นๆ ข้าวของในบ้านเริ่มเปลี่ยนที่อยู่บ่อยๆ เขาบอกกับทุกคนว่า เมียของเขากลับมาที่บ้านแน่ๆ เพื่อนได้แต่บอกให้ทำใจ

แต่..คุณพระช่วย! แดงมาที่บ้านรงค์จริงๆ มาให้เห็นตัวเป็นๆ เลย เอาล่ะสิ คราวนี้... เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร แดงตายหรือไม่ตายกันแน่ ถ้าตาย.. แล้วกลับมาหลอนรงค์ เพื่ออะไร..?

เด็กซิ่งอิงธรรมะ อุดมแต้พานิช

2009-05-28T18:50:00.000-07:00

'เด็กซิ่งอิง... ธรรมะ อุดม แต้พานิช'

เมื่อเดือนธันวาคม 2551 ผ่านไปแถวร้านหนังสือ เห็นนิตยสาร Secret หน้าปกเป็นรูป

อุดม แต้พานิช รีบพลิกเข้าไปภายใน อยากรู้ว่าอุดมจะพูดเรื่องอะไรนะ

“ผมว่า วิชาสำคัญที่สุดในการเกิดเป็นมนุษย์ คือ วิชาพุทธศาสนา สำคัญกว่าวิชาอื่นที่มนุษย์ทั้งโลกเรียนอยู่ด้วยซ้ำ” [ ...ฮ่า... พูดได้ไง ]

“นิตยสารที่นำพุทธศาสนามาย่อยให้อ่านง่าย ปกติหนังสือแนวนี้มีพระทั้งเล่ม หรือ มีตัวหนังสือเยอะมากๆ ทำให้คนยุคนี้เห็นเป็นของยาก แต่ Secret ทำให้เป็นของง่าย”

[ ...เอ... สนใจธรรมะด้วยหรือ.... ]

“ความสำเร็จในการทำเดี่ยวไมโครโฟน คือ สมาธิ” [ ... ยังไงล่ะนี่ ... ]

“กำลังกายเกิดจากการเคลื่อนไหว กำลังใจเกิดจากการหยุด” [ ... นั่น ... ]

“คนเราถ้าไปนึกถึงอะไร ไอ้สิ่งนั้นจะโต เหมือนไปให้อาหารมัน ถ้านึกถึงความดี ความดีก็จะโต แต่ถ้านึกถึงบาป บาปก็จะโต [... ว้าว .. ช่างอุปมาอุปไมยนะโน้ต ... ]

“ตอนนั้นบวชเพราะอะไรครับ เกเรครับ เกเรมากจนไม่มีใครเอาเลย แม่เอาไปฝากเลี้ยงบ้านญาติ ญาติก็ไม่เอาเพราะไปขโมยสตางค์เขา กล้าบอกเลยว่าชีวิตของตัวเองเปลี่ยนแปลงได้เพราะได้พบพระพุทธศาสนา ทุกวันนี้เวลาผมอธิษฐาน ผมจะขอทุกครั้งว่า ขอให้ได้เกิดและได้บวชในพระพุทธศาสนาอีกทุกชาติ ขอให้ได้ศึกษาธรรมของพระพุทธเจ้าของแท้ หลังบวชเณรทัศนคติผมเปลี่ยนไปเลย ญาติเห็นแล้วแปลกใจกันหมด แม่ก็งง” [ ... ท่านกล้าเผย เรากล้าอ่าน ... ]

อะไรทำให้เด็กเกเรคนหนึ่งเปลี่ยนไปได้ขนาดนั้น ....

[... ตัดสินใจซื้อหนังสือเล่มนี้ เพราะเกรงเจ้าของร้านจะมองหน้า ที่สำคัญเราอยากอ่านต่อ ... ]

อ่าน Secret จบแล้ว ยังมีคอลัมน์ที่น่าสนใจ แล้วเราก็ส่งให้เพื่อน ๆ อ่านต่อ เพื่อนซี้บอกว่า “สนใจเรื่องโน้ตบวชหรือ ?.... โน้ตเคยพูดให้น้อง ๆ นักศึกษาฟัง น่าสนใจ จะไปค้นก่อนนะว่าซีดียังอยู่หรือเปล่า

ศาสนาไม่มีจริง

“ผมเองเคยคิดว่าศาสนาไม่มีจริง คิดตามความโง่เขลาในวัยโน้น จะมีพระพุทธศานาได้อย่างไร จะมีพระพุทธเจ้าได้อย่างไร คิดว่าทุกเรื่องเป็นนิทานแต่งขึ้นให้คนกลัวบาป ใช้แทนกฎหมายในยุคสมัยโน้น จึงไม่เชื่อเรื่องบุญบาป นรกสวรรค์ คิดดูแคลนว่า ถ้าอยากให้เชื่อก็ไปจับตัวบุญ ตัวบาป มาให้ดูซิ”

มิจฉาทิฐิ เห็นผิดเป็นชอบ

“คำว่ากรรม ยิ่งไม่เชื่อหนัก เพราะเกิดแล้วก็ตายหมดในชาตินี้ คนเราก็เหมือน แบคทีเรีย ที่เกิดมาและตายไป ฉะนั้นอยากทำอะไร ก็จงทำไป ตามใจของเรา

พอมีความคิดเป็นมิจฉาทิฐิ คือ เห็นผิดเป็นชอบ

เวลาทำอะไรไป จึงไม่คิดถึงใจคนอื่น และไม่คิดกังวลหรือกลัวว่า สิ่งที่เราทำ ... จะผิดหรือไม่ผิด เป็นความมั่นใจแบบโง่ ๆ แต่ไปคิดว่าถูกและเท่ห์”

“ในช่วงเรียนมัธยมผมเป็นคนมีนิสัยลักเล็กขโมยน้อย อะไรที่ขโมยได้ ก็จะขโมย ตอนนั้นเด็กวัยรุ่นแถวบ้านผม ส่วนใหญ่มีจักรยาน BMX แต่บ้านผมไม่มี เพราะแม่ขายส้มตำ เรียกว่าจน อยากได้จักรยานก็ต้องขโมยเอา เคยร่วมมือกับเพื่อนที่เป็นจิ๊กโก๋ไปขโมยจักรยานอีกโรงเรียนหนึ่ง พอขโมยแล้ว ไม่เคยสนใจว่าเด็กเจ้าของจักรยานคนนั้น จะเดือนร้อนหรือไม่อย่างไร

สำหรับพระ เวลามองดูพระ ก็ไม่เคยเคารพพระ ตอนนั้นคิดแต่เพียงว่า พระก็เป็นอาชีพหนึ่ง แค่นั้น”

หลงทาง เพราะตั้งหางเสือผิด

“พอเราคิดแบบนี้การกระทำของเราก็ไปอีกอย่างหนึ่ง หางเสือ พอตั้งผิด ก็ผิดทาง เหมือนเวลาเราหลับตาดำน้ำ ใจคิดว่ากำลังขึ้นผิวเบื้องบน แต่จริงๆ ดำดิ่งลงเบื้องล่าง

ชีวิตผมตอนนั้นก็เป็นไปตามทัศนคติ มีแต่ปัญหา เรื่องปวดหัว ชีวิตสับสนวุ่นวาย ไม่มีหลัก

คิด ไม่รู้จะแก้ปัญหาในชีวิตอย่างไร”

มรสุมชีวิตเข้ารุมเร้า

“จุดเปลี่ยนชีวิต คือ หนีออกจากบ้าน พอเรามีความคิดผิด เราก็ไม่รักแม่

‘ แม่อะไร ... ขอเงินก็ไม่ได้ ’ จักรยานก็ไม่ได้เหมือนคนอื่นๆ แบบเรียนก็เป็นมือสอง ทำไมครอบ

ครัวเราจนแบบนี้ เกิดเป็นลูกแม่คนนี้ มีแต่ลำบาก ลูกคนอื่นทำไมสบาย

วันหนึ่งขโมยเงินแม่ทั้งหมด แล้วหนีออกจากบ้าน ไปอยู่กับญาติที่ ชลบุรี พอไปเจอญาติ ก็

ใส่ร้ายแม่ตัวเองว่า แม่ทรมานเรา เลี้ยงเราไม่ดี เราจึงหนีมา

ญาติก็หาโรงเรียนให้เรียนด้วยความสงสาร อยู่กับญาติไปสักพัก ไปทำความเดือนร้อน

ให้ญาติ

ด้วยนิสัยไม่เชื่อในเรื่องบาปบุญคุณโทษ ไม่เรียนหนังสือโดดเรียน เล่นไพ่ในห้อง เที่ยวเตร่ คบเพื่อนชั่ว ญาติก็เอือม

จนวันหนึ่งเรียน ปวช ปี 1 มันเอือมตัวเองมากจนไม่ไหว ไปขโมยเงินครั้งสุดท้าย แล้วเขาจับได้ตอนขโมยพอดี ญาติก็ไม่เอาเราแล้ว เราก็เซ็งตัวเอง คือ ไม่รู้จะไปไหน จิตใจไม่มีที่พึ่ง ที่เราจะพึ่งตัวเอง นับถือตัวเอง มันไม่มีอะไรน่านับถือ เรียนที่โรงเรียน โรงเรียนก็ร่ำๆ จะให้พักการเรียน

เผอิญมีคนชวนไปนั่งสมาธิที่วัดบึงบวรสถิต อ.บ้างบึง จ.ชลบุรี ช่วงเวลา 18.30 – 19.30 น. ก็ไปกับเขา ที่ไปนั่งเพราะไม่รู้จะทำอะไร ก็ไปอย่างนั้นเอง สมาธิคืออะไรก็ไม่รู้จัก พระท่านสอนนั่งสมาธิ แต่เราไม่นั่ง กลับลืมตาดูคนนั่งหลับตา และขำคนนั้น คนนี้ ที่นั่งหลับสัปหงก”

ไปวัด เพราะไม่มีที่ไป

“ตอนนั้นไปทุกวัน ไม่ใช่เป็นคนดี ไม่ได้เลื่อมใส แต่เพราะไม่มีที่ไป พอตอนเลิกเขาจะแจกน้ำปานะด้วย เราก็พลอยได้กินไปด้วย”

“อยากบอกว่า มนุษย์เราโดยทั่วไป โดยจิตลึกๆ โหยหาความดีงาม ชอบสิ่งดีงามอยู่แล้ว ไม่ว่าเป็นโจร หรือมหาโจรก็ตาม ก็แสวงหาสิ่งที่ดีงาม เช่น เวลาเราเห็นใครสักคนจูงคนแก่ข้ามถนน เรายังรู้สึกดี ผมไปเห็นเขาพับเสื่อที่วัดนี้ เขาช่วยกัน เขายกมือไหว้กันที่วัด พูดจาไพเราะ ผมเห็นก็รู้สึกดี”

คบบัญฑิต บัณฑิตพาไปหาตัวเอง

“เขาอนุโมทนาบุญกันแรก ๆ ก็งง งงไปสักพักก็หัดทำบ้าง ก็รู้สึกว่าดี ได้รวมยินดีกับคนอื่นที่ทำความดี คือ เหมือนกับธรรมชาติและสภาพแวดล้อมได้บำบัดเรา ระหว่างนั้นเราได้ยินเขาพูด เรื่อง บุญเรื่องบาป เหมือนเราไม่เชื่อ แต่ก็เริ่มซึมซับ ผมก็เริ่มนั่งบ้าง จากเริ่มนั่งสมาธิ แม้เริ่มนั่งจะไม่เห็นอะไร แต่พอใจสงบแล้วจะเห็นตัวเอง จะเห็นความไม่ดีของตัวเอง อุปมาเหมือนจิตใจของคนเรา คือ เราตักน้ำมาจากคลองแสนแสบ ใจเราจะเหมือนอย่างนั้น คือ มีปัญหาความรัก การเงิน การงาน เราเกลียดคนนั้นคนนี้ มีเรื่องสารพัด ใจเราจะเต็มไปด้วยเรื่องราวหมักหมม

แต่พอทำสมาธิผ่านไป ใจจะนิ่ง เหมือนเราตักน้ำขึ้นมา ธรรมชาติมันจะตกตะกอน

ใจเราเมื่อตกตะกอน จะมีความใสเหมือนผิวน้ำ

แล้วเห็นอะไรต่ออะไร อย่างน้อยก็เห็นตัวเอง

ตอนนั้นก็เริ่มรู้สึกว่าไปวัดแล้วสนุกดี ว่างๆ ก็เดินตามพระไปบิณฑบาต

ที่วัดนี้เขาเปิดเทปธรรมะระหว่างฉัน และเทปนั้นเป็นเทศน์ เรื่องมงคลชีวิต 38 ประการ ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าคืออะไร บางวันที่ฟังก็ตรงกับชีวิตของเรา ก็ค่อย ๆ เอาธรรมะที่ฟังมาปรับใช้ในชีวิตตัวเอง

ช่วงนั้นเราได้รับธรรมะ เหมือนเราได้รับ Moisturizer จากผิวชั้นบน จนถึงผิวชั้นล่าง เราเห็นพระ หรือแม่ชี หน้าท่านจะใสสว่างโดยไม่ต้องใช้ครีมไวท์เทนนิ่งใด ๆ ความสว่างนั้นเกิดจากจิตใจที่เบิกบานจาก.ธรรมะนี่เอง”

สิ่งที่เราไม่รู้ ไม่ได้แปลว่าไม่มี

“เผอิญเขามีการบรรพชาสามเณร ผมก็สมัครกับเขาสักหน่อย ได้เริ่มห่มผ้า เดินบิณฑบาต สนุกดี ศีลของเณรไม่เยอะมาก แต่เป็นการเริ่มต้นกรุยทางพระพุทธศาสนาอย่างดี

ตอนนั้นก็เริ่มคิดแล้วว่า บุญบาปมันน่าจะมี กรรมก็น่าจะมี ทั้งที่ยังไม่เชื่อทั้งร้อย ดูเหมือนมันมีบางสิ่งบางอย่างที่เราไม่รู้ประกอบกับพระหลายท่านเทศน์ว่า สิ่งที่เราไม่รู้ ไม่ได้แปลว่ามันไม่มี

เหมือนคนตาบอด ถ้าเราไปบอกว่ามีสัตว์รูปร่างคล้ายจิ้งจก ชื่อ อีกัวน่า ตัวใหญ่ สีเขียว แผ่คอได้ด้วย คนตาบอดบอกไม่เชื่อ ไม่มี ที่พูดแบบนั้นเพราะเขาไม่เคยเห็น

การไม่เคยเห็น ไม่ใช่ว่ามันไม่มี

เหมือนบุญบาป ที่เราไม่เคยรู้ไม่เคยเห็น แต่ไม่ใช่ว่ามันไม่มี เพียงแต่ว่าปัญญาของเราเป็นแบบทางโลก เราจึงไม่รู้

บาปกรรมที่เราไม่เคยเห็น ไม่ได้หมายความว่าไม่มี”

เปลี่ยนความคิด ชีวิตผันเปลี่ยน

“ผมได้บวชเณรและสึกออกมาเรียนต่อ ในช่วงที่ออกมา ผมรู้ได้เลยถึงสภาพแวดล้อมรอบตัว ตั้งแต่ญาติพี่น้อง เพื่อน มีความรู้สึกต่อเราเปลี่ยนไป เหมือนเราได้รับความรักจากคนรอบข้างมากขึ้น เรารู้สึกว่าเราไปเจอสิ่งดีๆ มา ส่วนเพื่อนชั่วๆ ก็ค่อยๆ หายไป และพบว่า คนเรากำหนดตัวเองได้ เช่นถ้าเราเสพยาบ้า เพื่อนยาบ้าก็เข้ามาแล้ว เราเป็นคนแบบไหน ก็ถึงดูดคนแบบนั้นเข้ามา

แล้วผมมีโอกาสมาเรียนต่อที่เพาะช่าง กรุงเทพฯ ช่วงนั่นผมไปวัดปากน้ำ ไปไหว้พระบ้าง ไปนั่งสมาธิบ้าง อยู่ๆ ก็รักหลวงพ่อวัดปากน้ำขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว รู้สึกว่าชอบวิธีการสอนนั่งสมาธิของท่าน ซึ่งเป็นวิธีที่สะดวกกับจริตของผม บางคนชอบเพ่งกสิณ บางคนชอบจงกรม บางคนชอบกำหนดลมหายใจ แต่ละคนจะชอบไม่เหมือนกัน แล้วแต่จริตใคร

ใกล้เรียนจบ ผมมีโอกาสได้ไปทำงานกับสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง อยู่แถวบางกะปิ ทำหน้าที่เป็นฝ่ายศิลป์ของเขา ช่วงนั้นมีเพื่อนชวนไปใส่บาตรที่ชมรมพุทธฯ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และเป็นเรื่องบังเอิญที่พระที่มาบิณฑบาตสอนสมาธิแบบหลวงปู่ วัดปากน้ำ ทำให้เราไปเรื่อยๆ ไปจนตรงกับช่วงที่เขารับสมัครอุปสมบทภาคฤดูร้อน ตอนนั้นคิดว่าอย่างไรก็คงบวชไม่ได้ เพราะติดงานของสำนักพิมพ์แต่ไม่รู้เป็น เพราะอะไรรู้สึกอยากบวชเป็นพระมาก ๆ”

3 อยากนี้ ที่ทำให้มาบวช

“ที่อยากบวขก็เพราะว่า หนึ่ง คือ อยากทำอะไรให้แม่บ้าง ตั้งแต่เป็นเด็กจนโตมา ผมมีแต่เรื่องทำให้ท่านปวดร้าวทั้งนั้น คิดในใจว่า “จะมีอะไรที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ได้บ้าง” ใจคิดอยากทำอะไรให้เขาชื่นใจ ก่อนที่เขาจะตาย สอง คือ อยากฝึกตนเอง ให้เป็นคนที่เข้าท่ากว่าที่เป็นอยู่ และ สาม คือ อยากพิสูจน์ว่าพุทธศาสนาเป็นอย่างไร เราเป็นชาวพุทธแต่ในทะเบียนบ้านเท่านั้น แต่จริงๆ ไม่เคยรู้เลยว่าพุทธศาสนาเป็นอย่างไร

สามอย่างนี้ ทำให้เกิดความรู้สึกอยากบวชมาก ๆ

เพื่อนผมจึงแนะนำให้ผมอธิษฐานจิต

ผมอธิษฐานจิตบ่อยๆ หลังจากนั้น

ไม่เกิน 7 วัน เจ้าของบริษัทมาบอกว่า

“ไม่ต้องทำหนังสือแล้ว เราจะปิดบริษัท”

เขานึกว่าผมจะเสียใจ ในใจผมนี้ ไชโย คิดว่า

'แหม.... เราจะได้บวชคราวนี้เองสมปรารถนาแล้ว'

สมาธิเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผมจำได้

“ผมอยากบอกว่าสมาธิเป็นสิ่งสำคัญ การทำเดี่ยวไมโครโฟน 3 หรือ 4 ชั่วโมง ต้องอาศัยสมาธิ สมาธิเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผมจำได้ ผมเองไม่ได้อยากมีภาพลักษณ์คล้ายกับว่า “โน้ตเป็นคนดี ... โน้ตใจบุญสุนทาน... นั่งสมาธิเป็นประจำ... โอ้.. โน้ตรักทุกคน” ไม่อยากเป็นอย่างนั้น แค่เป็นตูดหมึกธรรมดา แต่ผมอยากบอกว่า สมาธิเป็นเคล็ดลับจริง ๆ ในการดำเนินชิวิต”

ซึ่งเรื่องประโยชน์ของสมาธินี้ โน้ตก็เคยให้สัมภาษณ์ไว้ใน Secret ฉบับเดือนธันวาคมว่า

“.... ความสำเร็จในการทำเดี่ยวไมโครโฟน คือ สมาธิ ลำพังตัวผมเองไม่มีปัญญาจำอะไรได้เยอะขนาดนั้นหรอก แต่ผมเคยบวชมาก่อน เวลาต้องการลำดับความคิด หรือคิดอะไรไม่ออก ผมจะนั่งสมาธิ นั่งแค่ช่วงสั้นๆ ก็ช่วยได้

การทำเดี่ยวฯ เต็มไปด้วยปัญหา ผมไม่ได้แค่เขียนบทอย่างเดียว แต่เป็นทั้งผู้แสดง และทำโปรดักชั่น พอถึงช่วงเขียนบทซึ่งเป็นหัวใจของการทำเดี่ยวฯ สมาธินี่แหล่ะช่วยแยกแยะว่าควรทำอะไร ไม่ควรทำอะไร ก่อนเขียนบททุกครั้ง ทีมงานรู้ว่าผมจะหายตัวไปนั่งสมาธิ ไม่ได้ไปนั่งเขียนบท แต่ไปนั่งนิ่งๆ ผมเชื่อว่า

“กำลังกายเกิดจากการเคลื่อนไหว …. กำลังใจเกิดจากการหยุด”

นึกถึงเมื่อไร ก็สุขใจ ที่เคยได้เป็นพระ

“ผมรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจ ที่จะได้ห่มผ้าเหลือง จะได้เป็นพระ และจะมีแม่เรา ที่เราบวชให้เขา และที่เราทุ่มเทฝึกตัวเองมา คือ ทำให้แม่ได้ บวชให้แม่ได้

ถ้าถามว่าทำไมต้องฝึกตัวหนักอย่างนี้ด้วย พระอาจารย์ก็จะตอบว่า “ต้องทำตัวเองให้รู้สึกว่าเรากราบตัวเองให้ได้ก่อน เพราะวันนั้นวันบวช แม่เราจะมากราบเรา ยายเราจะมากราบเรา ถ้าตราบใดที่เรายังกราบตัวเองไม่ได้ เราก็จะรู้สึกขึ้นมา”

ก่อนบวช... จะมีพิธีกรรมขอขมา นาคเตรียมบวชจะแต่งกายชุดขาวทั้งหมด และกล่าวคำว่า

“ อุกาสะ... ดังข้าพเจ้าทั้งหลาย... จะขอวโรกาส กราบลา พ่อแม่ ญาติพี่น้อง ท่านพุทธศาสนิกชนทั้งหลาย เพื่อบรรพชา ณ บัดนี้... ฯลฯ “

เป็นการขอขมาลาโทษ เป็นโอกาสที่เราจะได้กล่าวกับพ่อ แม่ของเรา ผมเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่เคยกล่าวคำขอโทษแม่ของผม เมื่ออยู่ในพิธีขอขมา ความรู้สึก ตาต่อตา แม่ที่ยอมรับ ปิติใจ ที่เห็นลูกเป็นคนดีของเขาอย่างน้อยก็ช่วงหนี่งในชีวิต ภาพต่าง ๆ ที่ผมทำไม่ดีกับแม่ เหมือนนั่งดูหนัง มันกรอกลับมาให้เห็น เรารู้สึกว่า

เราทำไม่ดีกับผู้หญิงคนนี้มามาก

เราทำให้เขาเจ็บช้ำน้ำใจ ทำไม่ดีกับเขามามากมาย

เท่านั้นเอง พอตาต่อตา ประสานกัน

น้ำตาก็ไหล มันเป็นทั้งความสุข ความปิติ

และอยากเป็นพระดี ๆ ให้แม่ได้บุญเยอะๆ

ประทับใจภาพหนึ่ง เช้าวันหนึ่งเราไปบิณฑบาต เห็นคุณยายคนหนึ่งไปเตรียมตักบาตร พระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้าๆ แสงเรืองรอง คุณยายมือสั่นตอนใส่บาตรด้วยความมีอายุ บ้านคุณยายก็ฐานะไม่ค่อยดี แต่มีศรัทธาที่จะตักบาตร ตักข้าวปากหม้อเม็ดงาม ๆ มาถวายพระ ผมเห็นแล้วปิติน้ำตาจะไหล อธิษฐานในใจ ขอให้บุญที่ยายถวายภัตตาหารพระด้วยความนอบน้อม และประณีต และ บุญที่พระตั้งใจบวช อบรมตัวเองในครั้งนี้ทั้งหมด ขอผลบุญ ดลบันดาลให้คุณยายคนนี้ ... ไม่พบกับความยากจนอีกเลย ไปทุกภพ ทุกชาติ”

เลิกหลงทาง ตั้งหางเสือใหม่

“บวชแล้วได้แนวทางในการดำเนินชิวิตครับ ซึ่งแต่ก่อนไม่มี แต่ก่อนผมใช้ชีวิตไปเรื่อย ๆ ถ้าเป็นเรือ ก็คือเรือที่อยู่ในท้องมหาสมุทร ที่ไม่มีหางเสือ ถามว่าอยู่บนผิวน้ำได้ไหม อยู่ได้ แต่ไม่มีเป้าหมาย ล่องลอยไปเรื่อยเปื่อยไม่มีหลักยึดเหนี่ยวจิตใจ

แต่การได้บวช เหมือนการที่เราได้ตั้งหางเสือแล้ว เช่นเรา จะไปเกาะเสม็ด เราตั้งหางเสือไว้ว่า เราจะไปทางทิศนี้ จะช้า จะเร็ว เราจะไปถึงเกาะเสม็ด แต่ถ้าชีวิตไม่ได้ตั้งหางเสือ ไม่รู้จะไปไหน สะเปะสะปะ บางคนไปหลงติดยาอยู่หลายปี มันเหมือนเผชิญกับการไปชนกับหินโสโครก ไปเจอพายุ ฝนตก เรือแตก ไม่มีเป้าหมาย ใช้ชีวิตไปวัน ๆ เพื่อจะให้อยู่ในท้องทะเลนั้นเอง แล้วรอวันหนึ่งก็ตายไป ไปไม่ถึงเป้าหมาย

แต่มาบวชนี่ รู้สึกว่าชีวิตได้แนวทางในการดำเนินชีวิต ถึงแม้ออกไปจะไม่ใช่คนดีเลิศประเสริฐนัก แต่อย่างน้อยเรามีธรรมะไว้เป็นที่พึ่ง เช่น เราอกหัก มีทุกข์ แก้ปัญหาบางเรื่องไม่ได้ มีปัญหาใหญ่ๆ เรามีธรรมะมาสอนตัวเรา เรามีบุญ มีกุศล มีความดีงามที่เป็นเส้นทางอยู่ ก็เลยรู้สึกว่า ชีวิตนี่มันไม่เหงา ถ้าเป็นการโดดร่ม เรามีร่มสำรองอยู่บ้าง ไม่ใช่ร่มใหญ่ขาดปั๊บ แล้วเราก็ไม่รู้ว่า เราจะไปลงที่ไหน ธรรมะเสมือนสิ่งนั้นเองที่คอยประคองชีวิตอยู่ ก็มีสโลแกน ผมใช้ว่า เด็กซิ่ง อิงธรรมะครับ”

คำถามคาใจวัยรุ่น

ถาม ถ้าผมติดหญิงล่ะ ทำไงดี

ตอบ ให้มาบวชเสียก่อน สึกออกไปหญิงจะติด ไม่มีผู้หญิงคนไหนในโลกที่ไม่ชอบผู้ชายดี ยกเว้นตอนเขาบอกเลิกกัน เมื่อเราบวชออกมาแล้ว ความคิดความอ่าน ความไตร่ตรอง จะสุขุมขึ้น จะมองโลกในแง่ดี แทนที่จะมองในแง่ร้าย ไม่ใช่แค่คิดบวก ไม่คิดลบ แต่คิดเป็นด้วย

ถาม ถ้าผมติดเหล้า เบียร์ล่ะ

ตอบ ควรจะมาด่วนเลยครับ

ถาม ถ้าผมติดเพื่อนล่ะ

ตอบ เราเกิดมาไม่ใช่เกิดมาเพื่อเพื่อน เราเกิดมาเพื่อตัวเราเอง การบวชนั้น บวชให้แม่ก็ให้ แต่ที่ให้มากที่สุด คือ ให้ตัวเราเอง เวลาเราตายใครก็ช่วยไม่ได้ เช่น ตอนตายมีสายระโยงรยางค์ เหนี่ยวรั้งไว้เต็มตัว มีไหมครับ หากมีเพื่อนมาขอว่า “ยมบาล ... คนนี้ซี้มากเลย ขอไว้ได้ไหม” ไม่เคยมีใครทำสำเร็จ

เรามาคนเดียว ตายคนเดียว การบวชเป็นเรื่องที่เราควรเห็นแก่ตัว มาบวชแล้วเราดีขึ้น เพื่อนเราก็จะดีขึ้นด้วย อยู่ใกล้ใครมันจะแผ่ไปถึงคนนั้นด้วย เพื่อนจะดีไปด้วย เพื่อนน่าจะอนุโมทนาด้วย ถ้ารักกันจริงเพื่อนก็น่าจะมาบวชเป็นเพื่อนไปด้วย เหมือนเพื่อนผม คุณเฉลิมพล เป็นกัลยาณมิตรให้ผมและมาบวชเป็นเพื่อนผมด้วย เรามาเจอกันที่ชมรมพุทธฯ ราม ก็ช่วยประคับประคองกันไป และนี่เรียกว่ากัลยาณมิตร คนที่เป็นเพื่อนเราจริงๆ เราควรจะมาบวชเป็นเพื่อน ถ้าบวชไม่ได้จริงๆ ต้องมาช่วยสนับสนุน

ถาม ถ้าอยากบวชแต่ไม่ใช่ตอนนี้ล่ะ

ตอบ เราไม่รู้ว่าเราจะตายเมื่อไร ปีหน้าเราบอกว่าเราจะบวช บางทีเราไม่รู้ว่าเราจะตาย ผมยกตัวอย่าง มีเพื่อนที่ทำกราฟฟิก เรียนมาด้วยกัน เป็นคนนั่งสมาธิ ที่บ้านชอบทำบุญ เพื่อนบอกว่า “กูว่านะ .... ปิดเทอมจะพาแม่ไปเที่ยวที่นั่นที่นี่ เห็นทุเรียนอยากซื้อไปให้แม่กิน” เหมือนธรรมดาที่เราพูดถึงแม่กัน วันรุ่งขึ้นแม่ตายกะทันหัน หลับแล้วตายไปเลย เขาช็อกมาก เพราะแม่ไม่ได้เป็นโรคอะไร แม่เป็นคนสุขภาพจิตดี อยู่ๆ ก็ตาย เขาโทรมาร้องไห้กับผม บอกว่า “กูเสียใจมาก.... กูบอกว่ากูจะพาแม่ไปนั่น ไปนี่ จะหาอะไรมาให้เขากิน เขาไปซะแล้ว นี่กูไม่มีโอกาสทำให้แม่อีกแล้ว มันเป็นเรื่องที่น่าเสียใจ มึงดูแลแม่มึงดี ๆ นะ”

ผมอยากบอกว่า เราไม่รู้ว่า พ่อแม่ของเราจะตายเมื่อไร คนสนิทของเราจะตายเมื่อไร เป็นเรื่องที่ไม่มีใครรู้ ให้ดอกไม้ต้องให้ขณะที่เขาดมได้“

ฉะนั้นทำอะไรได้ตอนนี้.... ทำ....ถือคติไปเลย.... ใช้ชีวิตทำปัจจุบันให้ดีที่สุดแล้วอนาคตมันจะดูแลตัวของมันเองครับ

ที่มา... หนังสือ "จุดเปลี่ยน"

สิ่งที่เรียนรู้เมื่ออายุปูนนี้ของ"อุดม แต้พานิช"

2009-05-28T08:39:00.000-07:00

ไม่ทราบที่มาที่ไปของข้อความนี้ครับ ใครทราบบ้างว่ามาจากบทความอะไรของที่ไหนบ้างครับ

สิ่งที่เรียนรู้เมื่ออายุปูนนี้ของ "อุดม แต้พานิช"

1. มนุษย์ต้องการสิ่งที่ตนเองไม่มี
2. แฟนของคนอื่นมักจะสวยกว่าแฟนของตัวเอง
3. เวลาที่เราวิ่งมารับโทรศัพท์จากที่ไกลๆ เมื่อถึงโทรศัพท์ เสียงมันมักจะหยุด เราจะช้าไป 1 จังหวะเสมอ 4. ถ้าแอบรักใครอย่าฝากใครไปบอก บอกด้วยตัวเองจะดีกว่า
5. เวลาสั่งอาหารไว้นานแล้วยังไม่ได้สักทีให้พูดว่าไม่เอาจะ ได้เร็ว
6. ถ้าเรียกเก็บเงินแล้วไม่มีใครมาเก็บเสียที ให้ลุกขึ้นทำท่า จะกลับทั้งโต๊ะ จะมีพนักงานพุ่งมาทันที
7. ปลูกต้นลั่นทมไว้หน้าบ้านไม่เกี่ยวอะไรกับความทุกข์ระทมของตัวเราเลย
8. ระวังคนขายโรตี ที่เพิ่งเดินออกมาจากป่าละเมาะ, พุ่งไม้, ซอกตึก, อย่าตัดสินใจซื้อจนกว่าเขาจะล้างมือ
9. ไม่มีสัจจะในร้านตัดเสื้อ
10. ระวังคน ที่แสดงออกว่าเป็นคนดีมากๆ
11. อย่าซื้อทุเรียนมาปอกเอง
12. หนังสือดีคือหนังสือที่เราชอบอ่าน, หนังดีคือหนังที่เราชอบดู
13. อยากให้คนอื่นรู้เรื่องที่เรานินทามากๆ อย่าลืมย้ำบ่อยๆ ว่าอย่าบอกใครนะ
14. อย่าทิ้งกระดาษชำระไว้ในชามก๋วยเตี๋ยว คนล้างจะเสียความรู้สึก
15. เรียกยามว่าซีเคียวรีตี้ การ์ด ยามจะตั้งใจโบกรถ
16. อย่าซื้ออะไรที่ต้องเอามาซ่อมต่อ
17. รถในเมืองไทยพวงมาลัยอยู่ทางขวา แต่ฝาน้ำมันไม่อยู่ขวาเสมอไป
18.ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนไม่ต้องเอายาสีฟันไปก็ได้ ยังไงเพื่อนต้องมี
19. อย่าเข้าใกล้หมาตอนกินข้าว
20. ตลาด อตก. มาจากคำว่า เอเวอรี่ติง เกินราคา
21. เวลาดูหนังโรง ควรจำว่ากระปุกน้ำอยู่ด้านไหน
22.ตัดผมวันพุธได้ ไม่บาป
23. คนไม่กินเนื้อไม่ได้แปลว่าเป็นดีเสมอไป
24.เวลาบ้วนน้ำยาลิสเตอรีน ออกจากปากให้หลับตาด้วย
25.ปูอัด มันทำจากปลา
26. กระเพาะปลามันทำมาจากหนังหมู
27. กินก๋วยเตี๋ยวจากตะเกียบไม้อร่อยกว่า
28. อย่าไปจ่ายตลาดเวลาหิว เราจะซื้อมาเยอะเกินจำเป็นเสมอ
29. ในโลกนี้จะชอบมีคนมาทักอยู่ 2 ประเภทเท่านั้น ประเภทแรก อ้วนขึ้นนะ กับประเภทที่ 2ผอมลงนะ ไม่มีใครเข้ามาทักว่าปกติดีนี่ไปทำอะไรมา
30. คนที่เอาหมวกตำรวจ หรือชุดตำรวจแขวนไว้หลังรถมิใช่เพราะบ้านเขาไม่มีตู้ เขาไม่ได้ลืม เค้าแค่กลัวคนไม่รู้ว่าเขาทำอาชีพอะไร
31. คนที่มีรถทะเบียนเลขเดียวเรียงติดกันหลายๆตัว เป็นคนธรรมดาเหมือนกับเรา
32. คนที่มีความรู้มากๆ เขามักจะใช้ความรู้ขังจินตนาการ
33. ฟู่ฟ่าเดี๋ยวก็วาย เรียบง่ายอยู่ได้นาน
34 จงอย่าอิจฉาคนอื่น แต่จงใช้ชีวิตให้คนอื่นอิจฉา
35. เวลาที่เปิดหนังสือให้เพื่อนดูหน้าที่ตัวเองพูดถึง มักจะหาไม่เจอ
36. ขนมและน้ำในโรงหนัง จะแพงกว่าข้างนอก
37. ห้องน้ำผู้หญิง ผู้ชายเข้าไปดูเป็นพวกโรคจิต, ห้องน้ำผู้ชายผู้หญิงเข้ามาดูเป็นแม่บ้าน.
38. เวลารถติด เลนอื่นมักไปได้เร็วกว่าเลนเราเสมอ
39. ถ้าเราขับรถไม่ทันไฟเขียวเป็นคันสุดท้าย ให้คิดว่าเดี๋ยวเราจะได้ไปเป็นคันแรก
40. ถ้ามีการแนะนำตัวว่า "นี่เพื่อนฉัน" หมายความว่า "แฟนฉัน"
41. ถ้ามีการแนะนำตัวว่า "นี่แฟนฉัน" หมายความว่า "ผัว/เมียฉัน "

iberry

2009-05-28T02:32:00.000-07:00

จากผลงานมากมายทั้งงานแสดงภาพยนต์ ละครเวที โฆษณา ผลงานศิลปะ งานเขียน จนเราคิดว่า อุดม แต้พานิช ของเรา หากไม่มีงานดังที่กล่าวมาแล้วเค้าทำอะไรกิน และในที่สุด ก็พบว่า โน้ส อุดม แต้พานิช ศิลปินที่เป็นที่รักของเรา ก็มีร้านไอศครีมเป็นของตัวเองเหมือนกัน โดยมีชื่อร้านว่า iberry

สำหรับหลายคนที่ต้องการเดินทางไปร้านนี้อยุ่ที่ญี่ปุ่นครับ เอ๊ย..อยู่ที่เชียงใหม่ครับการเดินทางก็ไม่ยากอะไร เข้านิมมานเหมินทร์ซอย 17 ซอยอนุบาลสวนน้อย ตรงไปเรื่อยถึง 4 แยกจะเห็น หมีกลมๆสีเหลืองปักอยู่กลางสี่แยกไปตามลูกศรเลย ห้วยแก้ว เมือง เชียงใหม่ ไปตามลูกศรเลยครับ

รูปประธานเหมา สื่อถึงอะไรจำไม่ได้แล้ว

ป้ายห้ามจอด เห็นแล้วอยากจอด

ร้านไอเบอรี่ของแท้ต้องมี อุดมกวักด้วยคร๊าบ

ประวัติ โน้ส อุดม แต้พานิช

2009-05-28T00:32:00.000-07:00

จาก กลุ่ม HI5 ของผู้ที่นิยมชมชอบดาราตลก นามโน้ส อุดม แต้พานิช ชักชวนกันตั้งกลุ่ม และสร้าง Hi5 อุดมแฟนคลับ ขึ้นมา สำหรับสมาชิกกลุ่มได้เข้าไปพูดคุยแลกเปลี่ยนกัน เพราะเหตุจาก โน้ส อุดม แต้พานิชของเรา ไม่นิยมการเล่น Hi5 นั่นเอง และเพื่อให้สมาชิกนอกกลุ่ม Hi5 ผู้ชื่นชอบที่ไม่ใช่สมาชิกกลุ่ม Hi5 ได้ทราบประวัติและผลงานจึงได้สร้าง BLOG ของ AUDOM FANCLUB เพื่อให้แฟนคลับและสมาชิกท่านอื่นได้ชื่นชมกันบ้าง

ชายผู้ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในวงการ การแสดง มานานกว่า15ปี ทั้งเรื่องดีเรื่องร้ายที่เค้าประสบพบเจอ รวมถึงเรื่องงานการแสดง งานศิลปะ งานเขียนต่างๆ หรือแม้กระทั่งเรื่องส่วนตัวของเขา ล้วนเป็นที่น่าจับตามองอย่างยิ่ง...ไม่ใช่ใครอื่น เขาคือ โน๊ส อุดม แต้พานิช นั่นเองครับ

อุดม แต้พานิช หรือ โน้ส เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2511 ที่จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรคนที่2ของนางทองสุข แต้พานิช มีพี่น้อง 3 คน เป็นคนกลาง สำเร็จการศึกษาจากแผนกวิชาพาณิชยศิลป์ วิทยาลัยเพาะช่าง

เริ่มงานแรกเป็นคนเขียนการ์ตูนที่ชัยพฤกษ์ ทำได้สองเดือนก็ลาออกด้วยเหตุผลที่มันไม่ตรงกับใจเท่าไร เมื่อได้อ่าน ไปยาลใหญ่ ฉบับแรกบนแผงรู้สึกถูกใจในบุคลิกของหนังสือ อยากร่วมงานด้วย ครั้งแรกไปสมัคร TRY OUT เป็นนักแสดงละครของศิษย์สะดือ ด้วยลูกตื้อและบุคลิกที่ไม่เหมือนใคร จึงได้ร่วมงานกับศิษย์สะดือสมใจ ความรักของมาลัยในห้องไอซียู เป็นละครเรื่องแรกที่เล่น ได้รับบทเป็นคนแก่ในโรงพยาบาล จบจากละครก็ก้าวเข้าสู่ถนนหนังสือ ในตำแหน่งฝ่ายศิลปของไปยาลใหญ่

ที่ไปยาลใหญ่ถือเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต สังคมในไปยาลใหญ่ล้วนเป็นนักอ่านตัวยงด้วยกันทั้งนั้น อุดมได้รับอิทธิพลนี้มาและได้มาค้นพบโลกของตัวเองอีกโลกหนึ่งที่นี่ คือโลกของการอ่าน แล้วยังค้นพบความสามารถในการเขียนหนังสือ เมื่ออุดมอ่านหนังสือมากๆ จึงเกิดแรงใจอยากเขียนหนังสือให้คนอื่นอ่านบ้าง ครั้งหนึ่งในชีวิตแตงโมปั่น งานเขียนเรื่องแรกแจ้งเกิดในสนามไปยาลใหญ่นั่นเอง มี ศุ บุญเลี้ยงเป็นบรรณาธิการ หลังจากงานได้ตีพิมพ์ อุดม เริ่มรับผิดชอบคอลัมน์ต่างๆ ในไปยาลใหญ่ โดยใช้นามปากกาว่า "โน้สหน้ามึน หลานเจ๊นี้ขายผลไม้" ควบคู่ตำแหน่งฝ่ายศิลปของหนังสือ ใครที่เป็นแฟนไปยาลใหญ่คงคุ้นเคยและติดอกติดใจกับเกมส์กวนๆ ในคอลัมน์ ‘สารภีมีดีให้’ อุดมเป็นสารภีในช่วงท้ายของหนังสือก่อนที่ไปยาลใหญ่จะปิดตัวเองลง

การแสดงเดี่ยวไมโครโฟนครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2538 และนี่ถือเป็นการเริ่มต้น ส่งผลให้ อุดม แต้พานิช ได้กลายเป็นตลกเดี่ยวชั้นแนวหน้าของประเทศ จนเกิด เดี่ยว 2, 3, 4, 5, 6 ,7 และกำลังจะมีเดี่ยว8 ประมาณกลางปีนี้ (2552) เป็นโชว์คนเดียวกับไมค์ ซึ่งมีคนรอบัตรและเข้าดูเป็นจำนวนมาก จนถึงกับต้องเปิดการแสดงติดต่อกันมากทุกครั้ง

อุดมพาความสามารถเข้าสู่เส้นทางสายบันเทิงโดยเริ่มจากเป็นตัวประกอบในรายการ วิก 07 ของ เจเอสแอล และเล่นเกมส์รายการจุดเดือด ทางผู้ใหญ่ในเจเอสแอลประทับใจลีลาจึงชักชวนมาร่วมงานด้วยในรายการ ยุทธการขยับเหงือก ซึ่งเป็นรายการ Comedian Show ที่มีความนิยมเป็นอันดับต้นๆ ของช่อง 5 ในยุคนั้น จึงทำให้อุดมได้แจ้งเกิดในวงการบันเทิงอย่าง เต็มตัวในชื่อ เสนาฯ โน้ส และต่อมาในยุคอดีตนั้นเคยแสดงเป็นตัวปริศนาในภาพ VTR กับคุณหมี ปลื้มที่ใช้ชื่อว่า "ปริศนา อ้วน-ผอม" ในรายการชิงร้อยชิงล้าน ของบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 ถึงต้นปี พ.ศ. 2535 ทางช่อง 7 หลังจากความสำเร็จในครั้งแรก อุดม แต้พานิช ได้ตัดสินใจแยกตัวออกมาจากรายการยุทธการขยับเหงือก และได้สร้างปรากฏการณ์ขึ้นในเมืองไทย นั่นก็คือ การพูดตลกคนเดียวบนเวที ทำให้คนไทย ได้รู้จักคำว่า Stand Up Comedy หรือ ในชื่อไทย เดี่ยวไมโครโฟน เป็นครั้งแรก

การแสดงเดี่ยวไมโครโฟนครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2538 และนี่ถือเป็นการเริ่มต้น ส่งผลให้ อุดม แต้พานิช ได้กลายเป็นตลกเดี่ยวชั้นแนวหน้าของประเทศ[ต้องการแหล่งอ้างอิง] จนเกิด เดี่ยว 2, 3, 4, 5, 6 ,7 เป็นโชว์คนเดียวกับไมค์ ซึ่งมีคนรอบัตรและเข้าดูเป็นจำนวนมาก จนถึงกับต้องเปิดการแสดงติดต่อกันมากทุกครั้ง

การแสดงเดี่ยวไมโครโฟน

* ครั้งที่ 1 (เดี่ยวไมโครโฟน) เปิดการแสดงทั้งหมด 3 รอบ ทำการแสดงที่ หอประชุมเมืองไทยประกันชีวิต
* ครั้งที่ 2 (อุดม โชว์ห่วย) เปิดการแสดงทั้งหมด 14 รอบ ทำการแสดงที่ หอประชุมเมืองไทยประกันชีวิต
* ครั้งที่ 3 (อุดม การช่าง) เปิดการแสดงทั้งหมด 22 รอบ ทำการแสดงที่ อิมพีเรียล ลาดพร้าว
* ครั้งที่ 4 (เดี่ยว 4) เปิดการแสดงทั้งหมด 28 รอบ ทำการแสดงที่ เดอะมอลล์ บางกะปิ
* ครั้งที่ 5 (ฉายเดี่ยว) เปิดการแสดงทั้งหมด 30 รอบ ทำการแสดงที่ โรงภาพยนตร์สกาล่า
* ครั้งที่ 6 (ตูดหมึก) เปิดการแสดงทั้งหมด 43 รอบ ทำการแสดงที่ โรงภาพยนตร์สกาล่า
* ครั้งที่ 7 (เดี่ยว 7) เปิดการแสดงทั้งหมด 41 รอบ (ไทย 39 รอบ,ซิดนีย์ 2 รอบ) ทำการแสดงที่ โรงภาพยนตร์สกาล่า
* ครั้งที่ 7 (เดี่ยว 7.5) เปิดการแสดงทั้งหมด 3 รอบ ทำการแสดงที่ กาดสวนแก้ว เชียงใหม่

งานเขียน

ทางด้านงานเขียนหนังสือ อุดม แต้พานิช เป็นคนหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนขายดี (Best Seller) ปัจจุบันนี้หนังสือของ อุดม แต้พานิช มีถึง 20 เล่ม ได้แก่
1. โทษฐานที่รู้จักกัน (พิมพ์ซ้ำ 33 ครั้ง)
2. เดี่ยวไมโครโฟน 1 (พิมพ์ซ้ำ 11 ครั้ง)
3. หนังสือโป๊ (พิมพ์ซ้ำ 28 ครั้ง)
4. เดี่ยวไมโครโฟนโชว์ห่วย (พิมพ์ซ้ำ 12 ครั้ง)
5. โน๊ตบุ๊ค (พิมพ์ซ้ำ 7 ครั้ง)
6. รวมมิตรแต้พานิช (พิมพ์ซ้ำ 19 ครั้ง)
7. ก้นกล่อง (พิมพ์ซ้ำ 5 ครั้ง)
8. เดี่ยว 4 (พิมพ์ซ้ำ 12 ครั้ง)
9. GU 1 (Garbage of Udom) (พิมพ์ซ้ำ 5 ครั้ง)
10. GU 2 (Garbage of Udom) (พิมพ์ซ้ำ 5 ครั้ง)
11. GU 3 (Garbage of Udom) (พิมพ์ซ้ำ 5 ครั้ง)
12. GU 123 (Garbage of Udom) (พิมพ์ซ้ำ 10 ครั้ง)
13. ฉายเดี่ยว (พิมพ์ซ้ำ 3 ครั้ง)
14. หนังสือโป๊ (「エロ本」ฉบับญี่ปุ่น) ISBN 9742725543 (พิมพ์ซ้ำ 3 ครั้ง)
15. I don’t know (พิมพ์ซ้ำ 1 ครั้ง)
16. a dom นิตยสารแนวล้อเลียนเล่มแรกของเมืองไทย(พิมพ์ซ้ำ 3 ครั้ง)
17. ตูดหมึก (พิมพ์ซ้ำ 3 ครั้ง)
18. GU 123 (ฉบับญี่ปุ่น) ISBN 9749340043 (พิมพ์ซ้ำ 3 ครั้ง)
19. a dom 2 (พิมพ์ซ้ำ 4 ครั้ง)
20. Domcumentary ใน อีกมุมมองหนึ่งของชีวิตที่หลายคนอาจยังไม่รู้ อุดม ในฐานะของนักวาด และการประดิษฐ์สิ่งของที่คนอื่นอาจมองว่าเป็นขยะแต่กลับเป็นเรื่องท้าทายของ เขาที่จะชุบขยะเหล่านั้นให้มีชีวิตจนเกิดเป็นผลงานศิลปะอันสวยงาม หนังสือเล่มนี้จึงรวบรวมผลงานหลากหลายของอุดมที่ชีวิตไม่ได้มีแต่ตลกด้าน เดียว

นอกจากจะเป็นนักแสดงตลก และนักเขียนแล้ว อุดม แต้พานิช ยังมีผลงานทาง การแสดงภาพยนตร์เรื่อง กล่อง โดยรับบทเป็นพระเอกซึ่งได้รับค่าตัวแพงที่สุดในประเทศไทย และยังเป็นพรีเซ็นเตอร์ถ่ายโฆษณาผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือ HELLO 1800 ผลงานต่างๆ ที่อุดมได้สร้างสรรค์ออกมานั้น ทำให้สื่อมวลชน หลายแขนงได้ยกย่อง อุดม แต้พานิช ถือเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งที่มีส่วนในการสร้างสรรค์สังคม

* ปี พ.ศ. 2540 ได้รับเลือกเป็น บุคคลแห่งปีจากคอลัมน์จุดประกายหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ
* ปี พ.ศ. 2542 หนังสือพิมพ์เดอะเนชั่น : Special issue ได้รับเลือกให้อุดม แต้พานิช ได้เป็น 1 ใน 100 บุคคลแห่งศตวรรษใน สาขาอาชีพการแสดง และในปีเดียวกันนั้นเอง นิตยสาร Hi Class ได้มีการจัด อุดม แต้พานิช ให้เป็น 1 ใน 50 ผู้มีอิทธิพลทางความคิดที่สุดในประเทศไทยอีกด้วย
* ปี พ.ศ. 2549 ได้รับรางวัล คมชัดลึกอวอร์ด 2549 นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม อุดม แต้พานิช จากโคตรรักเอ็งเลย

ผลงานนิทรรศการ

* ยาระบาย - 2542 จัดที่ อะเบาท์ คาเฟ่ กรุงเทพฯ
* Udom on Canvas - 2543 จัดที่ รูม เซอร์วิส กรุงเทพฯ
* Voodoo Gudo - 2544 จัดที่ โต๊ะคิม กรุงเทพฯ
* The Painting I Like - 2545 กองดี แกลเลอรี่ เชียงใหม่
* Art Against War - 2546 จัดที่ อุโมงค์ ศิลปะธรรม เชียงใหม่
* Free-dom - 2547 จัดที่ เอกาแกลเลอรี่ เชียงใหม่
* Yokohama Triennale 2005 - 2548 จัดที่ ท่าเรือยามาชิตะ โยโกฮาม่า ประเทศญี่ปุ่น
* Domcumentary - 2549 จัดที่ เจ แกลเลอรี่ เจ-อเวนิว สุขุมวิท 55 (ทองหล่อ 15) กรุงเทพฯ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 2-31 กรกฎาคม พ.ศ. 2549
* PLAT FORM new media lab - ผลงานชื่อ Dark Conversation เป็นงานในรูปแบบอินเทอร์แอ็คทีฟ ซึ่งจัดทำร่วมกับ พรทวีศักดิ์ ริมสกุล จัดที่ หอศิลปวิทยนิทรรศน์ สถาบันวิทยบริการ (หอสมุดกลาง)จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จัดขึ้นระหว่างวันที่ 23 พฤศจิกายน - 16 ธันวาคม 2549
* Project Zero - จัดที่ ลานหน้า ศูนย์การค้าเซ็นทรัล เวิลด์ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 9 - 14 มิถุนายน 2550
* Myspace - FAT FESTIVEL#7 จัดที่ชาเลนเจอร์ ฮอลล์ 2-3 เมืองทองธานี วันที่ 10-11 พฤศจิกายน 2550

* Kire-ne - 2552 ผลงานร่วมกับศิลปินชาวญี่ปุ่น Kin Shiotani โดยจัดแสดงที่ เจ แกลเลอรี ชั้น 4 เจ อเวนิว ทองหล่อ 15 วันที่ 23ตุลาคม - 5 พฤศจิกายน 2551 เวลา 11.00-20.00 น.

งานแสดงละครเวที

* ความรักของมาลัยในห้องไอซียู
* บริษัทกำจัดฝันจำกัด
* สัตว์เลี้ยงลูกด้วยเงิน
* บ่งหนามออกแล้วบอกรัก - 2535
* ชายกลาง โศกนาฏกรรมในจังหวะแทงโก้ - 2550

งานแสดงภาพยนตร์

* ขอชื่อสุธีสามสี่ชาติ - 2532
* โตแล้วต้องโต๋ - 2535
* กล่อง - 2541
* โคตรรักเอ็งเลย - 2549
* เมล์นรก หมวยยกล้อ - 2550
* อีติ๋มตายแน่ (ร่วมเขียนบท) - 2551